سلام
راستش من کامل تاپیکتون را نخوندم. ولی چیزی که متوجه شدم اینه که الان بین شما و همسرتون وضعیتی نیست که بشه گفتگوی مناسبی را ترتیب داد. و خانومتون هم هیجان محورند و گوش شنوا ندارن و دقت روی صحبتهای شما نمی کنند.
خواستم پیشنهاد بدم که در چنین وضعیتی که طرف مقابل هیجان محور است و گوش شنوای خوبی ندارد نوشتن یک نامه حساب شده و اصولی بهترین راه برای گفتمان است.
می تونید تو اون نامه بسیاری از صحبتهایتان را بنویسید.و فایل های مورد نظرتان را بهشون بدین بشنون و بگید که وقتی آنها را گوش دادین متوجه شدین "هر دو" خیلی از نکات را توی زندگیتون رعایت نکردین. ازشون بخواین که ایشان هم گوش بدن و بعد ازشون دعوت کنید که به هم یه فرصت دیگه بدین و الکی الکی زندگیتون را خراب نکنید.
همچنین می تونید همون حرفاتون که اینجا درد د ول کردن که اای کاش به جای این همه درس تو دانشگاه ها دو واحد درس زندگی می ذاشتن را هم اشاره کنید و از احساستون که ناشی از اینه که با فهمیدن خیلی نکات می تونستین با هم زندگی بهتری داشته باشین حرف بزنید.و اینکه اگر هر دوتون بخواین می تونید این زندگی را نجات بدین.
از این تاپیک ها کمک بگیرید:
چگونه نامه محبت آميز بنويسيم
http://www.hamdardi.net/OLD/thread-5898.html
نامه ای به همسرم (کمک کنید چی بنویستم )
- - - Updated - - -
در ضمن این هم سایت دکتر حبشی هست که تو همون کانالهایی که قبلا خدمتتان بهتون معرفی کرده بودم خوندم.
http://mf-shahedan.com/newindex.php
توش محصولات دکتر حبشی هست و اینکه یکی از اعضای کانال گفته بود میشه مستقیم از خودشون تو همون سایت سوال کرد و ایشان جواب می دن. من پیشنهاد می کنم آنجا هم سوالتان را مطرح کنید! و بگید الان با این اوصاف چه طور میشه راه برگشت را پیمود... و همسرتون را به زندگی مشتاق کرد!
چون به نظر من همسرتون اشتیاق ندارن برای زندگی. و همین کار را سخت کرده.
موفق باشید







بدان آن روز را واقعا زندگی کرده ای

علاقه مندی ها (Bookmarks)