با توجه به توضیحات شما، به نظر من دختر شما نگران از دست دادن شماست. علت این مسئله می تونه هر چیزی باشه حتی مسائلی که به نظر بزرگترها خیلی مهم نیان. مثلا همون تب می تونه در دخترتون باعث ایجاد اضطراب از مرگ شده باشه. من خودم به وضوح یادمه که بعد از یک دوره ی بیماری تو اون سن از خوابیدن می ترسیدم چون مطمئن بودم تو خواب می میرم.
چند تا توصیه کلی:
اگر دخترتون فیلم یا سریال های نامناسب برای سنش می بینیه یا بازی های کامپیوتری ترسناک می کنه، این مسئله رو متوقف کنید.
تسلیم خواسته ی دخترتون در مورد بیرون نرفتن یا تنها گذاشتنش با افراد مورد اعتمادتون نشید. هرچند گریه و زاری کنه، شما خداحافظی کنید و بدون معطلی برید.
می تونید یک رسم خداحافظی برای دخترتون ترتیب بدید. مثلا بوس خداحافظی. این طوری مقداری از اضطراب دخترتون کم می شه.
برای این که کارهاش رو خودش انجام بده از تقویت مثبت استفاده کنید. یعنی اینکه یک پاداش (مثلا خوراکی یا کارتون موردعلاقه) رو تعیین کنید و بلافاصله بعد از انجام اون کار تعیین شده پاداش رو به دخترتون بدید. برای دخترتون خیلی روشن و دقیق توضیح بدید که چه کاری رو ازش می خواین انجام بده، مراحل کار رو بهش توضیح بدین و بعد از اینکه مطمئن شدید که متوجه منظورتون شده منتظر انجام کار بشید. به هیچ عنوان تا زمانی که کار رو انجام نداده، پاداش رو بهش ندید. هر چند خیلی اصرار و گریه کنه. (دقت کنید که بچه ها خیلی مغز عینی دارند و زبان انتزاعی بزرگ ترها رو متوجه نمی شن. مثلا اگر بهش بگین، اگر دختر خوبی باشی بهت جایزه می دم، دخترتون متوجه منظورتون نمی شه. بلکه باید مثلا بهش بگین که وقتی رفتیم خونه ی فلانی به همه سلام کن. تا بهت تعارف نکردند چیزی رو برندار با کسی دعوا نکن و... و جایزه ات هم فلان چیز است. ازش بخواین تکرار کنه که چی می خواین تا مطمئن بشین که متوجه شده و یادش مانده است)
پیشنهاد مارال هم خیلی خوبه. معمولا مهدکودک به مستقل شدن بچه ها کمک می کنه. ولی یک خطر داره و اون هم اینه که در بعضی از بچه ها منجر به تشدید اضطراب جدایی می شه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)