به نظرمن منتظر نباش که اون جلو بیاد.تو پاپیش بزار.حداقل فقط به خاطر ارامش خاطر خودت هم که شده به شوهرا زنگ بزن.نزار تا فک کنه تو هم طرف خانوادتی.نزار فک کنه پشتشو خالی میکنی.تو بهش زنگ بزن.وقتی دیدیش بهش بگو من واقعا نمیدونم منو تو چراالان باهم قهریم.بگو که هردوخدنواده مقصر بودن.اما دوس نداری شما خودتونو دخالت بدید.بهش بگو به خاطر توو اینکه زندگیمونو دوس دارم میام خونتون.برو خونشون.شاید دو یا سه بار اول کم محلی یا شاید حتی بی احترامی ببینی.اما من جات بودم میرفتم که خانواده شوهرم بهونه جدد واسه پر کردن و دلسرد کردن شوهرم ازم نداشته باشن.اجازه نده تو گوشش بخونن که زنتم ولت کردو طرف خانوادشه.اگه ازشون بی احترامی دیدی احترام بزار که شوهرتم یاد بگیره.بزار بعدا اگه حتی شوهرت تو روی پدرو مادرتم چیزی گفت تو بتونی بهش بگی چرا.بهش بگی کارت اشتباه بوده.تو احترام بزار که اونم یاد بگیره حتی اگه بی احترامی دید احترام بزاره.
به هیچ عنوان و ابدا وقتی دیدیش پشت خانوادش گله نکن که باااین کار خودتو کوچیک کردی.تنها بگو که هردوخانواده مقصر بودن و منو تو به خاطر رابطع و زندگیمون باید الان سعی کنیم میونه گیری کنیم.نه که ماهم قهر کنیمو همه چی بدتر شه.
عزیزم نزار قهرتون طولانی تر شه.
غرور تو رابطه ات با شوهرت جایی نداشته باشه.
ایشالا زودتر مشکلت حل شه گلم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)