برم سمت دارو درمانی؟

[گل همییشه بهار]

بزارید سوالمو یه شکل دیگه بگم کسی توی این سایت بزرگ هستش که خودش یا نزدیکانش داروی وسواس فکری مصرف کرده باشه ولی عوارضش خیلی براش نبوده باشه؟
اسم دارو رو هم بگید البته قصد مصرف سرخود ندارم.


من صد درصد به درمان وسواسم بخصوص داروییش احتیاج دارم. موندم الان یا تابستون.این وسواس من رو نابود کرد و از زندگی انداخت سکه یه پول شدم خارو خفیف جلوی همه. اون دوسال انزوا خیلی سعی کردم حالمو خوب بکنم اما همیشه میدیدم یه جای کار میلنگه ذهنم رو نمتونستم کنترل بکنم. تا زمانیکه فهمیدم مشکل اسمش اینه.

سلام گل همیشه بهار عزیز....

واقعیتش چون چیزی ازت نمیدونم یه چنتا سوال داشتم :

یکم میخوام از فاز دارو دکترو... دربیایم تا ببینیم چی میشه...

1- حال و احساست با محیط کتابخونه چطوره ؟(بخصوص اونهایی که فضای سبز هم دارن)


اگه این سوالتون بخاطر مشکلم با مامانمه.مامنم چون مادربزرگم مریضه بیشتر ساعات روز خونه نیست و بیشتر برخوردای ما همون مواقع صبح و موقع نهار و شامه. باکتابخونه شروع کردم چون اونجا دوستام بودن اوضاع نسبتا خوب بود البته همونجا هم بعضی روزا زهنم خیلی شلوغ میشد البته اونزمان هم یه کوچولو ارامبخش مصرف میکردم. دوستام دیگه هفته ای یکی دو روز میومدن و بعدش انگیزم هم اومد چایین و یک هفته ست دیگه نرفتم اصلا.
2- تغذیه روزانه ات چطوره ؟ چقدر میوه مصرف میکنی ؟

تغذیه خیلی خاصی ندارم. گاهی میوه میخورم گاهی هم یادم میره نمیخورم

3- اولین کنکورته ؟ هدفت برای رتبه چنده ؟ تست میزنی ؟چنتا تو یه هفته؟

نه دومیشه.چیز زیادی از قبلیش یادم نیست. نه توی تاپیک قبلم گفتم که هنوز تموم نکردم که تست یزنم. اینقد اظراب و استرس دارم مرور هم نمیکنم.
4- چه وقتایی به گذشته ای که گذشته فکر میکنی ؟موقع چکارهایی؟ اغلب چه چیزی باعث میشه از اون فکرا دربیای ؟

من از همون موقع که گفتم اوضاعم خراب شد تمام روزم بخصوص وقت کارای فکری درگیر گذشته و فکر و خیال میشدم. دیگه الان با تکنیکای توقف و هزارجور به خودم فشار اوردن مقدارش الان کمتره و متوسطه.وقتی بتونم حس خوبی یا انگیزه خوبی یا امید بالایی به خودم بدم که گذشته ها و ادمهای گذشته ارزش غصه ندارن و بتونم اینقدر خلقمو بالا ببرم که یه احساس پایداری که بیشتر از چندساعت طول بکشه به خودم بدم که میتونم توی اینده جبران کنم و با دنیا و ادمهای بهتری اشنا بشم و چیزای خوبی چیدا کنم و به ارزوهام برسم و.. فقط باید میزان این حس و انگیزه بالا و قوی بشه یعنی بتونم باورش کنم و ذهنم با غصه نتونه پسش بزنه
به موفقیتت ایمان داشته باش

مددجو شما کلاس نهمی و ستالوپرام خوردی؟ البته ب من نساخت بجز عوارض بد

سلام اقا امین سوبرداشت کردید. من سرخود دارو نخوردم.باتجویزپزشک مصرف کردم و این شد. کامنت ها رو پاک نکنید لطفا .میخوام اسم داروها رو بدونم.
من اصلا نمیدونستم وسواس چیه .توی طول سال 94 هرموقع که به دکتری در هرزمینه ای مثلادرد معده مراجعه میکردم یهو در میومد مگیفت چقدر اظطراب داری.حالا شما فکرکنید من اونموقع اصلا اظطراب نداشتم! پس ببینید وقتایی که دشاتم و حس میکردم چی بودم. اصطلاح وسواس فکری رو دقیقا بعد از دوجلسه صحبت با یه مشاور سر مسئله ای خودش گفت. وقتی حرف میزدم چندبار بین حرفام پرسید وسواس داری؟ من نمیدونستم چیه فقط میگفتم منظورتون فکریه؟ بعد روانپزشک دارو بهم داد و وقتی سرچ کردم دیدم نوشته برای درمان افسردگی و وسواس فکری. بعد رفتم مطالعه کردم دیدم درسته مثلا دلیل اینکه فلان زمان توی یکساعت یک خط درس نمیتونستم بخونم همین بوده یا اینکه توی یکساعت ده بیست بار اپلیکیشن های گوشیمو چک میکنم همینه یا اینکه پشت سرهم کافئین میخورم دیللش اینکه که میخوام از اظطراب ناشی از وسواس نجات پیدا کنم

البته اینو هم بگم من میتونم خودمواز حهت عملی کنترل بکنم فقط در درجه اول کمی انگیزه برای غلبه به ناراحتی ها هست و بعد از اون یکسری دستور العمل. مثلا میتونم و تونستم که توی نصف روز فقط یک لیوان چایی بجای 5تابخورم یا تا چندساعت هم سرگوشیم نرم

اما مورد فکریش کمی سخت تر بوده چون ذهن من عادت به غصه خوردن و نا امیدی داره و بخاطر اینکه توی بیشتر از دوسال توی زندگیم هیچکار مفیدی نکردم و همه جور تحقیری دیدم مدام ذهنم میخواد بهونه گیری کنه و بره سمت غصه و ناراحتی و بی انگیزگی. مثلا بگه هیچکسی تورونمیخواد.اخلاقت اینقد رافتضاحه که یک ادم رو نمیتونی کنار خودت نگه داری.تنهایی و کسیو نداری. توی خانوادت تحقیر شدی. باید یه چیزی باشه که بهت انگیزه بده و خوشحالت بکنه تا تنهاییتو احساس نکنی و با خیال راحت بشینی درستو بخونی.اونوقت وقتی کسی نیست وقتی فضای خونه شاد نیست وقتی با ادمها نتونی ارتباطی که میخوای رو داشته باشی وقتی ورزش و تفریح و سفر و گردش نتونی بری یه چیزی بیاد اینکار رو برات بکنه اونم داروهه
من توی دوسه تا درس خیلی عقبم و باید درس بخونم اما عملا وقت تلف میکنم بجای اینکه مثلا دوساعت شب دیرتر بخوابم و اضافه بخونم
نمیتونم برم بیرون خوشگذرونی و تفریح تا حالم خوب بشه.نزدیک 26سالمه و حتی یکروز سرکار نرفتم مادرم میگه و راست هم میگه میگه بعد از 25سالگی دیگه استخدام نمیکنن.بادی امسال این کنکور رو به جایی برسونم.گذشته از اون حتی جای خاصی هم توی ذهنم نیست که برم برای تفریح .بادوستام که دوس پسر داشتن فعلا قطع رابطه کردم و اونایی هم که درس میخونن که تمام روز با شوق دارن درس میخونن وقت وقت تلف کردن ندارن. اهل دلخوشی های چتی و پیامکی و گشتن با ادمای بیخود هم نیستم. حالا چطوری باید روحیمو توی این اوضاع بالا ببرم؟ قرص و دارو. تازه من تقریبااز دوران دبیرستان تا الان نشونه های افسردگی رو به همین دلایلی که گفتم داشتم بجز اینکه اونزمان مشکل درسی نداشتم