بهترین درسی که از همدردی گرفتم

[فرشته اردیبهشت]

سلام دوستان عزیزم

مدت هاست یه تجربه و درسی از زندگی کرفتم که به نظرم خیلی مهم هست
چیزی که با گوشت و پوستم دیدم و حس کردم
تو این بیست و چند سال چیزی که شاید قبلا نمیدونستم این بود که طلاق چقدر قبح داره
ولی با مسایلی که دیدم و به عنوان کسی که یکی از نزدیک تریناش درگیرش شد دارم میگم

باید فکر طلاق رو از ذهن بیرون کرد تا بشه به راه های دیگه فکر کرد
فکر کردن به جدایی ، نشتی انرژی و زندگی هست.

مثل یه شاخه که وقتی از یه طرف قطعش میکنی سعی میکنه از طرف دیگه به خودش فشار بیاره و اخرش جوانه میزنه به هر سختی ای که هست بلخره شکافته میشه و باز سبزتر و سبزتر....

دوستان عزیز این تجربه مهمیه که بجای فکر کردن به جدایی تمام تلاشتونو بذارین برای ساختن و یا اکتفا کردن به حداقل ها...
قرار نیست همه چی عالی باشه تو زندگی مشترکتون سعی کنید بسازید
و بعد از طلاق هم فکر نکنید موقعیت عالی دارین
پس سختی تو خونتون رو ترجیح بدین به سختی بعد از طلاق.

خیلی میبینم تو تالار که دوستان پیگیر طلاق هستن و جوری حرف میزنن که انگار بعد طلاق میخوان یه نفس راحت بکشن
اصلا اینطور نیست

به طلاق فکر نکنید تا خوبی ها ، دوستی ها بینتون جاری بشه
مخصوصا کسانی که فرزندانی هم دارید به خودتون و عزیزانتون فکر کنید
با طلاق به خانواده هاتون هم آسیب میزنین
مطمان باشین خودتون بیشتر متضرر میشین...


چو غنچه گرچه فرو بستگیست کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا می باش