راهنمایی خروج از وضعیت موجود

[شیدا.]

سلام به خانم "به دنبال خوشبختی"

خوب پیش بینی آقای سعید هم درست از آب دراومد و خانم خوشبختی هم به این تاپیک تشریف آوردند.

آقای به دنبال خوشبختی، بهتون آفرین می گم ... بخاطر انتخابی که داشتید.
پست همسرتون یکی از بهترین پستهای این تالار از زبان یک خانم در مورد دلخوریها و دلخوشی های زندگی مشترکش بود.
خیلی زیبا، منصف، هوشیارانه و جراتمندانه حرفشون را زدند.

همه ی ما گاهی از دست خانواده و پدر و مادرمون دلخور می شیم.
ناراحت یا حتی عصبانی می شیم ...
(کما این که خانم خوشبختی دلگیریهاش از خانواده خودش را هم بیان کرد)
اما در نهایت عشقی که به خانواده مون داریم غالب می شه و دلخوریها را کنار می ذاریم.
(عروس: دلگیر شدم که مثل مهمون یک شب قبل عروسی اومدن ..... اما ... باز هم شب عروسی وقتی ناراحت هستم به آغوششون پناه می برم و ازشون می خوام پیشم بمونن ...
داماد: دلگیر شدم که مثل مهمون یک شب قبل عروسی اومدن، پس نمی خوام بیشتر از این بمونن. تفاوت دلگیری از خانواده خود و خانواده دیگری ...

دلگیر شدن ما از خانواده مون مثل بچه ای می مونه که مادرش سرش داد می زنه و بچه گریه می کنه و می ره تو آغوش مادر که آرومش کنه. اگه ارتباط درستی با خانواده مون داشته باشیم رفتار ما همینطوره، حتی در صورت ناراحتی از خودشون به خودشون پناه می بریم. همسرتون رفتار غیرعادی نداشته. رفتار سالم و طبیعی با خانواده اش داشته. اگر غیر از این بود شما با یک خانم که ارتباط درستی با خانواده اش نداره ازدواج کرده بودید. دختری که در خانواده سالم بزرگ شده، رفتار سالم نشون می ده و می تونه همراه شما در مسیر خوشبختی باشه).

امیدوارم بتونید دلخوریهایی که از خانواده همدیگه دارید
مثل دلخوریهایی که از خانواده خودتون دارید یا داشتید، فراموش کنید.
تفاوتهای دو خانواده را بپذیرید و خودتون را انطباق بدید.

و البته تمرکز این تاپیک روی مشکلات کوچیک بین شما دو نفر نبود
به نظرم فقط در مورد رفتار و ویژگیهای شخصیتی آقای " به دنبال خوشبختی" بود.
یا حداقل نگاه من به تاپیک اینطور بود.

خوشبخت باشید