راهنمایی خروج از وضعیت موجود

[شیدا.]

آقای "به دنبال خوشبختی"

فکر نکنم من برداشت بدی از رفتار همسرتون کردم. اگر صحبتهام این را نشون می ده، با این توضیح ردش می کنم.
همسر شما برای اومدن برادرش اجازه گرفته یا بهتره بگیم نظر شما را هم پرسیده، اشکال از شماست و البته شما هم شاید فکر می کردید ایشون مثل خودتون هستن (سر یخچال کسی نمی رن، توی اتاق خواب نمی رن و چیزهایی که برای شما مهمه، برای ایشون هم مهمه. که بعد متوجه شدید اینطور نیست.

با توضیحاتی که دادید من احساس کردم خانواده شما کمی بیشتر به حریمها معتقدند
فاصله بیشتری را حفظ می کنند
کمی منفعل تر، مهرطلب تر، تایید طلب تر از خانواده همسرتون هستند ( دقیقا نمی دونم کدومش و تا چه حد، فقط یه برداشت کلی)

پدر شما سوار ماشین پسرش نمی شه و با اتوبوس می ره که مبادا به حریم زندگی شما وارد شده باشه
مادرتون به شکل مرتب و پی گیر دنبال این هست که برادرهمسر شما مبادا توی جاده سردش شده باشه یا دیر برسه یا ...
شما با دست خالی خونه مادرت می ری، اما خونه مادرزنت نمی ری

در واقع این رفتارهای شما در کل خانواده تون جاری هست.

حالا وارد خانواده ای شدید که گرم تر یا نزدیکتر یا بی خیال تر ارتباط برقرار می کنند.
خونه کسی می رن براشون سخت نیست برن تو آشپزخونه و سری هم به یخچال بزنن.
می تونن برن توی اتاق خواب کسی و حتی روی تختش استراحت کنن
می تونن راحت خونه دیگران دوش بگیرن، شب بمونن، صبح برن بربری تازه بخرن و ... خلاصه راحتن

اخلاقهای من به خانواده شما نزدیکتره تا به خانواده همسرتون
برای همین درک می کنم وقتی می گید حس بدی پیدا کردید

اتفاقا عین جمله شما در خیلی موارد به ذهن من هم رسیده

اینکه بعد هر موضوع من اعتراض کنم و بعدش اونا تشکر کنن و ... که خودتو گول زدنه.

ولی این برداشت و صحبت من و شما غلطه
باید بتونید خواسته هاتون را مطرح کنید. مردم که توی فکر شما نیستن

قرار نیست هر بار بگید. ولی دو سه بار که توقعاتتون را مطرح کنید همسرتون متوجه می شه چی برای شما مهمه و ایشون هم برای رضایت و خوشحال کردن شما اقدام می کنه
اما این که توی دلتون نگه دارید و انتظار داشته باشید ایشون خودش متوجه بشه ... شاید هیچوقت نشه و بعد این دلخوریها توی دعوا یا بحثی مطرح بشه و طرف مقابل جا بخوره ... یا باعث همین سردی که گفتید (

با شرایط بوجود امده بی خیال حتی یه تعارف خشک و خالی هم می شم.)

بشه.