یکی از اشکالات بزرگ این سریال این است که همه خیلی با فرهنگ هستند و اصلا فضای انسان های فیلم فضای قرن ها پیش نمی باشد. زندانیان همه تنها از لحاظ ظاهر (آن هم کمی) به زندانی می مانند و همه نجیب و سالم به نظر می رسند . زندان بان ها هم که گویا به قوانین حقوق بشر قرن حاضر کاملا واقفند و اگر از چند مورد شلاق زدن بگذریم کاملا زندانیان را درک می کنند و دل می سوزانند!!!
حضرت یوسف هم مانند یک ناز پرورده شناسانده شده که خون جگر نمی خورد که حرفش را بفهمند چون همه زیادی عاقلند. اصلا لزوم حضور یک پیامبر در این جامعه احساس نمی شود . همه بافرهنگند و کسی هم ایمان وتعصبی شایسته نسبت به بتها ندارد.
اما اگر بخواهم نقد منصفانه ای داشته باشم و فقط از عیب ها نگویم باید گفت که صحنه قصد مراوده زلیخاه با یوسف نسبت به بقیه فیلم خوب به تصویر کشیده شده بود یعنی همان طور که در قرآن با حیا و نجابت خاصی این داستان ترسیم شده در فیلم هم سعی شده بود که این حریم در نحوه بیان این داستان حفظ شود.اما بگذریم از اینکه بقیه داستان با واقیت منطبق نشده است.
دلم به حال حضرت یوسف (ع) واقعی می سوزد که اینگونه در مورد ایشان فیلم ساخته اند قبل از اینکه سعی کنند خوب بشناسند ایشان را.
علاقه مندی ها (Bookmarks)