ممنون از جوادیان عزیز و آی تک مهربان.....
مشکل اساسی و اصلی من برمیگرده به عزت نفس فوق العاده پایینم...بسیار میل به ارتباط با دیگران و رفت و آمد دارم اما همه ش فکر میکنم من آدم خشک و غیر جذابی هستم که کسی دوس نداره باهام مراوده کنه ....در برخورد با دیگران اینقد مواظب رفتار و گفتار و حرکاتم هستم که اصلا نمیفهمم طرف مقابلم چی گفته....اگه حتی همسایه ای بخاد بیاد خونه م بشدت دست و پامو گم میکنم....نفسم بند میاد حرکاتم بسیار شتابزده و عجولانه میشه...نمیدونم چ جوری احوالپرسی کنم ...چ جوری سر صحبتو باهاش باز کنم....
حتی یه چایی آوردن برام میشه مصیبت عظیم....انگار زیر نورافکن و زیره بین شدید طرف مقابل گیر کرده باشم....کل بدنم منقبض میشه....همه ذهنم و مغزم خالی از هر حرفی میشه....بخام چیزی تعارف کنم دیگه بدتر دست و پام شوع میکنه به لرزیدن و نفسم بند میاد....در بدو ورود مهمون ...یا وقتی برم مهمونی در بدو ورود به منزل میزبان که دچار حمله وحشت میشم...وقت خداحافظی هم همینجوریه....واقعا درمونده شدم.....
متاسفانه هیچوقت توی خانواده خودم آداب اجتماعی و مراوده با دیگرانو یاد نگرفتم....الانم که 12 سال از زندگی مشترکم میگذره بخاطر پیش اومدن همچین حالاتی قید رفت و آمد با دیگرانو زدم....
در حالی که بشدت عاشق ارتباط با دیگرانم اما بشرطی که بتونم ریلکس باشم ...و ضمن حفظ عزت نفس خودم با دیگران گرم و صمیمی باشم....
این چند روز هر چقد که سرچ کردم دیدم کسانی که مشکلی مث من داشتن با قطع مصرف دارو دوباره به وضعیت قبلی برگشتن.....