من نگفتم بیماری علاج قطعی داره! گفتم بیماری قابل علاج هست و چه بسا خیلی ها بعد از عمل تونستن بچه دار بشن. شاید خیلی ها هم با جراحی مشکلشون حل نشه اما نمیشه با این احتمالات کلا درمان رو انجام نداد و بیخیال عشق و ازدواج و اینده شد! مثل خیلی ها که با جراحی و شیمی درمانی از شر بیماری سرطان خلاص میشن و خیلی ها که ممکنه جونشونو از دست بدن. پس اگه کسی مبتلا به این بیماری شد همون اول باید بیخیال زندگی بشه و خودشو برای مرگ آماده کنه؟؟
به نظر من اصرار بیش از حد شما بی فایده ست، به تصمیمش احترام بذارین و دنباله ی این قضیه رو نگیرین









علاقه مندی ها (Bookmarks)