
نوشته اصلی توسط
kataioon
انقدر که شما شک دارین تو دوست داشتنتون بنده مطمین شدم که دوسش ندارین!!!برادر من روزه شکدار نگیرررر... تو ایران متاسفانه ازدواج شده هدف و مقصد.. واسه خاطر این طرف بعد از ازدواج گرفتار پوچی میشه..چون به هدفش رسیده...انقده ما ایرانیا واسه ازدواج صغری کبری میچینیم و مذاکرات 5+1انجام میدیم که همه مون از ازدواج فراری شدیم...همون یک سال و نیم دوستی هم فرقی با ازدواج نداره.. فقط اونا یه صیغه میخونن شما نخوندین...مگه اینکه در تصوری رویایی گمان کنید ازدواج یه رابطه فرادوستیه...همیشه قبل از شناخت نباید دوست انتخاب کرد...و دروغ محضه اگه کسی بگه بدون ایجاد رابطه عاطفی و دوستی شناخت حاصل نمیشه....
درود بانو لطفا قبل از دادن نظر قوانین تالار همدردی را مطالعه نمائید
http://www.hamdardi.net/thread-12005.html
قانون اول: اگر فکر میکنی کاری اشتباهه، انجامش نده!
کاری که در انجام دادنش شک داری بهتره که انجامش ندی.در مورد مسئله شما بیشتر احساس میکنم تصمیم خودت را گرفتی و منتظر این هستی از دوستان تائیدیه بگیری!با نظر اینکه ایشون را فراموش بکنید و قطع رابطه بکنید موافقم چون با توجه به طرز فکر شما و گذشته ایشون مسلما بعدها مشکلات زیادی در زندگیتان بوجود می آید.
ایشالله هم ایشون یک خواستگار خوب براشون بیاد و ازدواج بکنند و خوشبخت بشوند و هم شما.ولی لطفا دفعه بعدی از اول منطقی رفتار کنید و تصمیم بگیرید
دوتعریف جدید و جالب ﮐﻪ خوب است به عمقش فکر کنیم:
ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ، ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!
ﮐﯿﻨﻪ؛ ﯾﻌﻨﯽ، ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺯﻫﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!
ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ،
ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ:
ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ خویش
ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ
ﺍﺯ خویشتن ﺧﻮﯾش ،ﺗﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﺭﻭﻧﺶ ،
در زﺍﯾﺶ ﺩﻭﻡ، ﻫﻮﯾﺪﺍ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﺣﯿﺎﺕ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ !
علاقه مندی ها (Bookmarks)