سلام.
همون موقع که اولین پست رو گذاشتید دوستان بهتون گفتن که شروع زندگی مشترک رو عقب بندازید؛ اما نادیده گرفتید.
کسی که چاقو(سلاح) دستش میگیره، کتک کاری میکنه و ذرهای احترام برای هیچکس قائل نیست، با صحبت و مشاوره درمان نمیشه.
یا باید زندگیتون رو بزارید سر جلوگیری از پیشرفت بیماری(نه درمان!) ایشون و مراجعه به روانپزشک و کنترل مداوم اینکه خودش رو نکشه، به کسی آسیب نرسونه، توی غذاتون سم نریزه، بیآبرویی نکنه و... یه روز سر کار نرفتن، تازه اولشه. یا اینکه خودتون رو خلاص کنید.
شما بعد از همه اتفاقات هنوز با پدر و مادر ایشون صحبت نکردین، ببینید ریشه این مشکلات کجاست؟!
درسته میگن خونواده ها رو در جریان مشکلات زندگی دونفره خودتون نزارید، اما در مورد مشکلات جزئی میگن. نه اینکه مثلا من سرطان داشته باشم؛ همسرم از خونوادم پنهان کنه! مشکل خانم شما در این حده. پس هرچه سریعتر اقدام کنید.
خانمتون در درجه دوم اهمیته، خودتون رو دریابید!
علاقه مندی ها (Bookmarks)