چرا من کیس مناسب ازدواج ندارم؟

[mohamad.reza164]

سلام خانم محترم.

همونجور كه از اسم پروفايلم بر مياد من يه پسرم. بابت اينكه تو پست اتون شركت ميكنم عذر خواهي مي كنم، چون به نظر يه صحبت خصوصي با خواهران اتون تو همدردي هست.

صحبت هاي خانم آيتك كه بيشتر به ضرر جامعه پسران هست رو قبول دارم. يعني تو اطرافيانم با اين مطالب بر خورد مي كنم. پسر هاي جامعه ما كه به نظر مطلوب ازدواج باشند، واقعا تا سن 28- 29 سالگي در گير درس و سربازي و كار هستن. ديگه باقي شو نمي گم چون همه به شرايط جامعه اشراف دارن.

حالا فرض كنيد، يه پسر درس نخونده باشه و شرايط خوبي داشته باشه، تو سن 23-24 سالگي مي تونه ازدواج كنه، ولي قطعا به خواستگاري 90 درصد دختران جامعه بره، با شكست روبرو ميشه.( بر ميگرده به توقعات و فرهنگ هاي غلط جامعه)
از طرفي ديگه فرهنگ سازش و سازنده گي كه تو مادرانمون مي ديديم، در دختران جامعه حاضر نميبينيم. دختره يا خانواده اش، تا مطمين نشن، پسر كار و خونه و ... نداره، تن به راه دادن پسره نمي دن! ( البته شايد من هم اگر پدر بودم، به خاطر حس دلسوزي يه هم چين كاري ميكردم، با اين شعار كه نمي خوام دخترم سختي بكشه!)

از صحبت هام بر مياد كه پيشنهادم چي هست، سطح توقع!

من تو اين تالار كه مشكلات زوج هاي جوون رو مي خونم،يا در جامعه واقعي بر خورد مي كنم،متوجه مي شم كه متاسفانه دختران جامعه ما حتي تو سنين، 27-28 سالگي به بلوغ فكري نرسيدن، مثلا طرف اومده نوشته، يكي اومده خواستگاري ام، همه شرايط من رو داره، ولي همش 3.5 سانتي متر از من بلند تره، من مي خواستم، 8.5 سانتي متر از من بلند تر باشه! البته با احترامي كه به نظر اين خانوم، بايد گذاشت. ولي نشون ميده كه هنوز آماده گي ازدواج نداره، هيچ برنامه اي نداره!

اين ها رو گفتم كه ، نشون بدم ، يه پسري مثل من با چه معضلاتي براي ازدواج روبرو هست! بر خلاف گفته مشاورا كه مي گن دختر نبايد، از پسر بزرگتر باشه، و بهتره حداقل چهار سال ( يه نسل ) از پسر كوچكتر باشه، من به اين نتيجه رسيدم، كه براي دختران جامعه ما نبايد سن شناسنامه اي در نظر گرفت! ( البته مصداق اش براي پسران همه هست، به مراتب بيشتر)


نكته ديگر اينكه، الان مثلا خانواده من، دنبال دختر براي من مي گردن، ( البته نمي دونن من در گير يه پروژه اي شدم، كه دوستان همدردي در جريان هستن) واقعا بعد از گذشت مدت ها نتونستن، يك نفر كه حداقل شرايط رو داشته باشه پيدا كنن. اوايل به خودم مي گفتم شايد معيار هات زياده، كه پيدا نميشه! ولي چند بار كه معيار ها رو مرور كردم، ديدم قائده اش اينه كه تو 30-40 درصد دختران جامعه وجود داشته باشه، و معيار هاي من زياده خواهي نست. فقط اون دختران به چشم نمي آن. دليل اش رو نمي دونم چيه كه اون دختران، تو حامعه ما هستن ولي هانواده من نميبينن اونها رو.

البته به سوالي هميشه ذهن منو در گير كرده! اونم اينه كه مثلا من يا خانواده ام، دختري رو در جامعه ديديم و بدون شناخت قبلي، مي تونيم اقدام كنيم و از همراه هاي ايشون، يا خود ايشون اذن خواستگاري بگيريم يا نه!؟ قبل از اينكه به شجاعت خانواده ما برگرده، مربوط ميشه، به احترام گذاشتن به خانواده دختر، كه ممكنه با پيش قدم شدن ما، به ايشان بي احترامي شود ( چون احتملا پيش خود فكر ميكنند پسر از ظاهر دختر خوشش آمده) و شناخت صرفا ظاهري بوده! ( البته در مورد من اينطور نيست چون من با ديدن ظاهر خيلي از معيار هام تيك مي خوره، مثل سطح خانواده، حجاب و .... )


در ارتباط با صحبت هاي خانم پرارين، ميشه گفت به طور نا خواسته، با تمرين هاي مذكور، شما داريد به اين تلقين ميرسيد كه نيت واقعي ازدواج داريد ( قانون جذب) و اگر در كنار اين تمرين ها، بتونيد هدف اتون رو يه پله بالاتر ببريد، و به زندگي فكر كنيد، همزمان مي تونيد روي مهارت هاي قبل از ازدواج و بعد از ازدواج كار كنيد. كه بسيار مفيد تر هست.


با آرزوي موفقيت براي همه جوون ها