من این طوری فکر میکنم.
شخصا هم خودم و هم دوستانم ناخواسته این طور هستیم که با مردهای کوچکتر کمی راحتتر برخورد میکنیم. شاید چون در ناخودآگاهمون حک شده که مرد کوچکتر نمیتونه دیدی جز یه خواهر بزرگتر به ما داشته باشه. البته منم که الان نوشته شما رو خوندم به رفتار خودم دقت کردم و گمونم از این به بعد باید بیشتر مواظب باشم. چون حتی ممکنه رفتار کمی مثبت(نسبت به بقیه) از جانب خانم باعث سوءبرداشت هم بشه.
ایشون جدی نگرفتند و فقط تعجب کردن. اللخصوص که گویا شیوه بیان شما هم هر دو مورد رو تشدید کرده. جدی نگرفتن به معنای بیاحترامی به شما نیست. فقط فکر نمیکنن شما گزینههای مناسبی برای هم باشید. هیچ خانم محترمی هم اللخصوص اگر قرار بر ملاقات مجدد باشه؛ همونجا محکم و صریح جواب منفی نمیده.
الان چندتا مرحله طی شده:
ایشون فکر کردن شوخی میکنید - شک داشتن که شاید جدی باشه - مطمئن شدن که شما جدی هستید و کمی بهش فکر کردن و دیدن به نظرشون منطقی نیست - دوباره از شما پرسیدن تا از نظرتون مطمئن بشن(در واقع به نحوی با شما مشورت کردن چون تنها کسی بودید که جریان رو میدونستید) - با پدرشون مشورت کردن(پدر معمولا از نظر منفی دخترش حمایت میکنه) - جواب دادن.
برای عوض کردن نظرشون میتونستید وقتی پیام دادن، تماس بگیرید و خیلی منطقی و جدی توضیح بدید که چرا و چطوری به فکر ازدواج با ایشون افتادید و مزایای این کار رو نسبت به عیوبش(اختلاف سن) بسنجید. تا قبل از صحبت با پدرشون کمی مثبت تر راجع به شما فکر کنن. البته الان دیگه این کارو نکنید که بدتر میشه. اینارو بدونید برای موارد بعدی.









علاقه مندی ها (Bookmarks)