اینکه خودت رو بشناسی و بدونی به چه تیپ آدم هایی علاقه داری،
بعد بگردی پیداش کنی(یا پیدات کنه)،
بعد بهش علاقمند بشی(یاعلاقمندش کنی)،
بعد باهاش ازدواج کنی،
کار قوف العاده پیچیده و دشواریه،
کار هر کسی نیست،
دختر و پسر هم نداره،
الان خیلی از پسرا هستن که این مشکل رو دارن، همین جا هم خیلی نمونه تاپیک داریم.
ازدواج کردن خیلی کار سختی نیست ولی ازدواج کردن با اون کسی که باید، کار سختیه،
این رو باید بپذیری.
اینکه تعداد خواستگارهات زیاد باشه یا خیلی خواستگاری رفته باشی هم خیلی دردی رو دوا نمی کنه، به جز اینکه یه اعتماد به نفس کاذب به یه عده میده.
مهم اینه که نهایتا با کسی که متناسبت هست ازدواج کنی.
وقتی متوجه باشی که این انتخاب، انتخاب ساده ای نیست و ممکنه پروژه دشواری باشه، کمتر بی صبری میکنی.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
چند بار دیدم که دائم اصرار داشتی که سختگیر نیستی و هرکسی رو میپذیری.
من فکر میکنم اگر معیارهای مشخصی نداشته باشی، آدم های متفاوت و حتی متناقضی رو جذب میکنی،
و این باعث میشه، اون کسی که واقعا متناسب شما هست، جذب شما نشه، یا فرصت متمایزی نداشته باشه و دفع بشه.
هرچقدر معیارهات شفاف تر، منطقی تر، واقعی تر و منحصر به فردتر باشه، احتمال اینکه با آدم دلخواهت آشنا بشی بیشتره.
نمی دونم چقدر درست فکر میکنم، ولی فکر میکنم مشکل اصلی شما نداشتن معیارهای صحیح هست.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
این نوع پست هایی هم که میذاری خیلی بهت کمکی نمیکنه.
همه ما خیلی وقت ها آرزوی مرگ کردیم یا خیلی کارای دیگه هم کردیم!
ولی اینکه بیای و افکار منفی خودت بنویسی، جز تثبیت کردنش چیز دیگه ای نصیبت نمیشه.
بعید میدونم به دلسوزی یا همدردی رایگان دیگران نیازی داشته باشی.
پیشنهاد میکنم مشکل واقعیت رو شناسایی کنی و در مورد اون مشورت بگیری.
موفق باشی
وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نه بایدها . . .
هر روز بی تو
روز مباداست!
علاقه مندی ها (Bookmarks)