جواب نه شنیدم چکار کنم

[mehdi_7]

با سلام
یادم هست سال اول دانشگاه که بودم با دیدن یک دختر، عجیب عاشقش شدم، شب و روز نداشتم، اما به مرور دیدم که یک احساس زودگذر بوده، الان که به گذشته نگاه میکنم، اصلا خنده دار هست، چون اون زمان اصلا دیدی نسبت به زندگی نداشتم. و الان اصلا از آدم های اون شکلی و اون فرمی خوشم نمی اد و یک احساس احمقانه بوده.
من نظرم این هست، ازدواج و تشکیل زندگی، بچه بازی نیست. فرد باید درسش تمام شود(اگر دانشجو هست) و یا به یگ جایی برساند و شغل با درآمد کافی و تا حدودی امنیت شغلی به دست آورد تکلیف سربازی اش مشخص شود، آن زمان تازه به ازدواج بیاندیشد البته اگر آن شخص پدر پولدار داشته باشد، هیچ یک از عوامل بالا لازم نیست، و حتی در 18 سالگی هم می تواند برود زن بگیرد.
دانشگاه چون محیطی هست که اولین بار بعد از دبیرستان، پسر و دختر در یک محیطی با هم قرار میگیرند جو گیر می شوند. به مرور که جلوتر میروی و به ترم های بالاتر میرسی، این ، یک امر عادی میشود. برای ازدواج ابتدا منطق باید در نظر گرفته شود و یک سوال از خود، آیا من الان میتوانم مستقل شوم؟