idenay و دخترجوان عزیز، خیر، من در این چند روز کاری انجام ندادم و در حال حاضر برنامه ای هم برای جلو رفتن ندارم.
خودم هم متوجه این موضوع شدم که این رفتارهای عجیب و دور از انتظار ایشون نشان دهنده سلامت اجتماعی ایشونه (با وجود عدم مهارت اجتماعی) و به قول شما ارزش اقدام بعدی رو
داره، ولی در مواجه دوم با این خانم سه مورد بود که به نظر من برای جلو نرفتن کافیه.اول اینکه اصلا درمورد من کنجکاو نبودن (علیرغم اینکه من در مورد ایشون کنجکاو بودم) و جواب نه رو آماده شده از قبل به من دادند یعنی حتی تلاش نکردند که غیر مستقیم به من بگن و یک حالت قطعیت در ایشون دیدم.دوم اینکه در پایان جملهشون به من گفتند "بهتره شما هم حد خودتون رو بدونید" . برداشت من از این جمله اینه که احتمالا خودشون رو بالاتر و از من میدونند و اون شخصی رو که در تفکر ایدهآل گرایانه خودشون دارند خیلی با من متفاوته و سوم اینکه در آخر از من خواهش کردند که سمتشون نرم.
این که گفتید مدتی سمت ایشون نرید و فقط خودتون رو ناراحت نشون بدید ایده جالب و شاید موثر باشه، ولی مسئله اینه که این هفته دیگه دانشگاه تقریبا تموم میشه و بعدش 3 ماه تابستون و میره برای ترم بعد.
من برای صبر کردن هم مشکلی ندارم، اما ذهن آقایون اینطوریه که فانتزی میسازه و به اون فانتزی علاقهمند میشه و این علاقه تا سرحد وابستگی هم جلو میره.یعنی اگر من خودم رو برای مهر امسال بخوام برای رودررویی بعدی با اون خانوم آماده کنم، در این بازه 4 ماهه دائم خودم رو با ایشون تصور میکنم در حالی که بیرون رفتیم، غذا میخوریم، حرف میزنیم و علاقه به ایشون بیشتر میشه تا حدی که اگر به ایشون فکر نکنم احساس تنهایی و غصه میکنم، این ساختار مغز ماست.بنابراین ترجیح میدم (هرچقدر هم سخت) ایشون رو از ذهنم خط بزنم و به زندگی عادیم ادامه بدم.
و اما جناب مصباح الهدی.
خیلی خوب بحث رو باز کردید ولی این بحث که هدف وسیله رو توجیه میکنه یا بالعکس یک لوپ نامتناهیه که خیلی سرش بحث شده.رسیدن به اون خانوم برای من ارزشمنده ولی جواب رد شنیدن خانواده ام از خانواده اونها برام سخته (درسته این نباید مسئله ای باشه ولی ناراحتم میکنه).مسئله بعدی اینکه، نمیخوام ادای روشنفکرها رو دربیارم ولی به نظرم زمانی که الان در اون هستیم، زمانیه که خود دختر خانمها هم باید بتونند یک حداقل انتخاب و تصمیمی داشته باشند و اینکه دختر سرش بندازه پایین و بگه با خانواده ام صحبت کنید (هرچند سلامت اجتماعی رو داره) ولی چندان مورد پسند من نیست.امیر مومنان در حدیثی زیبا دراین باره می فرماید: – لاتقسراولادکم علی آدابکم فانهم مخلوقون لزمان غیر زمانکم؛ فرزندانتان را برآداب خود تربیت نکنید؛ چرا که آنها برای – آینده و – زمانی غیر از زمان شما آفریده شده اند. این حدیث نشون میده که در اصول تربیتی-اجتماعی حتی از نظر دین هم زمان و عصر موضوع مهمی هست و این روش که در چند صده اخیر در ایران که مادر باید جلو بره و با مادر یا خانواده طرف صحبت کنه، یک روش (به نظر من) تقریبا کهنه است و با وجود اینکه 95 درصد قسمت های ارتباطات اجتماعی نسبت به 100 سال گذشته آپدیت شده، این یک مورد تغییری نکرده.
همونطور که عرض کردم این موضوع خواستگاری به روش سنتی یا مدرن در یک تاپیک مجزا به زودی به بحث گذاشته میشه و دوستان اگر نظری درمورد دارند لطف کنند و در اون تاپیک (که به زودی لینکش قرار میگیره) قرار بدهند.
من هم دوبار به اون خانوم پیشنهاد دادم و دیگه برنامه ای برای قدم بعدی ندارم.از همه دوستان که شرکت کردند و به من این همه نکات مهم رو یاد دادند، سپاسگذارم .این تاپیک دیگه دلیلی برای ادامه نداره و همینجا پایان تاپیک اعلام میشه.
ممنون.








علاقه مندی ها (Bookmarks)