ازدواج دانشجویی

[armin.agha]

سلام
خیلی دوستانه و مختصر بگم

تا قبل از این جمله توی بیشتر موارد باهاتون موافق بودم ، اما وقتی به این رسیدم نظرم عوض شد !!! :

فکر می کنم این همون اتفاق خطرناکی هست که معمولا توی رابطه ها می افته ! احتمال دلسرد شدنتون توی این نوع رابطه کم نیست ! چون تا وقتی خانواده ها با خبر نباشن تعهد بسیار کمی وجود داره و می تونه به جای به وجود آوردن یک رابطه ی سالم ، باعث یک تجربه ی آسیب زا و تلخ بشه .

موفق باشید

خیلی ممنون از راهنمایی تون.قبول دارم خیلی از رابطه های خطرناک ممکنه از یه چنین جایی شرو بشه ولی بستگی به آدماشم داره.من آدم این کاره نیسم که بخوام دنبال دختر مردم باشم تا وقتی که بم حال بده بعد بزنم زیر همه چی. چیزی که مد نظرمه یه رابطه متعهدانه از جانب دو طرفه که بعد از یه بازه زمانی چند ماههو به صورت کنترل شده به این نتیجه برسیم که میخوایم رابطه ادامه پیدا کنه و واسه اهداف بعدی برنامه ریزی بشه یا نه!
بعدم حالا خونواده پسر ممکنه راحت تر راضی شن ولی به نظرتون خونواده دختر حاضرن دخترشونو واسه یه مدت طولانی به عقد یه پسری در بیارن که نه کار داره و نه سربازی رفته فقط میگه که نهایت تلاشمو میکنم پیشرفت کنم و دخترتونو خوشبخت کنم؟! جلب اعتماد خونواده دختر کار ساده ای نیس اگه پیشنهادی واسه حل این مشکل یعنی جلب اعتماد خونواده دختر دارین خوش حال میشم بشنوم ‎:)‎
فقط یه نکته پدر دختر مدیر یه شرکت معتبره که زمینه فعالیتشم همین رشته ایه که من و دختر خانمشون در حال تحصیلیم.ولی نمیدونم چجوری از این قضیه میشه استفاده مناسب کرد!

[The Green]

خیلی ممنون از راهنمایی تون.قبول دارم خیلی از رابطه های خطرناک ممکنه از یه چنین جایی شرو بشه ولی بستگی به آدماشم داره.من آدم این کاره نیسم که بخوام دنبال دختر مردم باشم تا وقتی که بم حال بده بعد بزنم زیر همه چی. چیزی که مد نظرمه یه رابطه متعهدانه از جانب دو طرفه که بعد از یه بازه زمانی چند ماههو به صورت کنترل شده به این نتیجه برسیم که میخوایم رابطه ادامه پیدا کنه و واسه اهداف بعدی برنامه ریزی بشه یا نه!

بله بنده هم قبول دارم این حرفتون رو ولی کسی از آینده خبر نداره و به هزاران علت مختلف ممکنه نظرتون عوض بشه در آینده . واقعا نمیشه پیش بینی اینگونه کرد و اگه خوب دقت کنید می بینید ارتباط مخفیانه درست نیست .

بعدم حالا خونواده پسر ممکنه راحت تر راضی شن ولی به نظرتون خونواده دختر حاضرن دخترشونو واسه یه مدت طولانی به عقد یه پسری در بیارن که نه کار داره و نه سربازی رفته فقط میگه که نهایت تلاشمو میکنم پیشرفت کنم و دخترتونو خوشبخت کنم؟! جلب اعتماد خونواده دختر کار ساده ای نیس اگه پیشنهادی واسه حل این مشکل یعنی جلب اعتماد خونواده دختر دارین خوش حال میشم بشنوم ‎:)‎

آفرین ، خودتون به نکته ی اصلی اشاره کردید . وقتی شرایط اولیه مثل درآمد ، سربازی و ... غیره رو ندارید، به راحتی نمی تونید رضایت خانواده ی دختر خانوم رو به دست بیارید .

به فرض هم اگه خود دختر خانوم راضی بشن که با شما به طور مخفیانه ارتباط داشته باشن از اعتبار و ارزش ایشون کم میشه ؛ چون بر خلاف نظر خانوادش عمل کرده و خیلی از مسائل رو رعایت نکرده .


من پیشنهادم اینه که با خانوادتون مشورت کنید و موازی با اون به فکر شغل و درآمد زایی باشید .

[sepanta1990]

سلام
منم شرایط و برنامه و نظرم تقریبا شبیه شماست. از این جهت که منم قصد ازدواج دارم دانشجو هستم قصد اپلای هم دارم وقت کار کردن ندارم و ...
با این تفاوت که من 25 سالمه سربازی هم رفتم. شما شرایطتتون از منم سختتره و بعید میدونم قبول کنن (بیشترم بخاطر سنتون)
منم اعتقادات شما رو دارم و کاملا درک میکنم دارین چی میگین . هدف و برنامه تون چیه. ولی حقیقتش برا این اعتقادات ما قعلا که تره هم خرد نمیکنن
من متاسفانه در دوستی با جنس مخالف موفق نبودم یعنی هم توانایی و هم انگیزه کافی براش نداشتم. اما شما اگه میتونی بهش پیشنهاد دوستی بده تا بعد... به نظرم بهترین راه(و احتمالا تنها راهت) اینه.
متاسفانه با شرایط حال حاضر جامعه و انتظارات خونواده ها و دختر خانوم ها این تنها راهه موجوده و جالبه بدونی که خودشونم به این (یعنی دوستی) راضی ترن
موفق باشی

-----
ویرایش مسافر زمان:
پیشنهاد دوستی، بدترین راه ممکن بوده و به هیچ وجه مورد تأیید همدردی نمی‌باشد.

[armin.agha]

سلام
منم شرایط و برنامه و نظرم تقریبا شبیه شماست. از این جهت که منم قصد ازدواج دارم دانشجو هستم قصد اپلای هم دارم وقت کار کردن ندارم و ...
با این تفاوت که من 25 سالمه سربازی هم رفتم. شما شرایطتتون از منم سختتره و بعید میدونم قبول کنن (بیشترم بخاطر سنتون)
منم اعتقادات شما رو دارم و کاملا درک میکنم دارین چی میگین . هدف و برنامه تون چیه. ولی حقیقتش برا این اعتقادات ما قعلا که تره هم خرد نمیکنن
من متاسفانه در دوستی با جنس مخالف موفق نبودم یعنی هم توانایی و هم انگیزه کافی براش نداشتم. اما شما اگه میتونی بهش پیشنهاد دوستی بده تا بعد... به نظرم بهترین راه(و احتمالا تنها راهت) اینه.
متاسفانه با شرایط حال حاضر جامعه و انتظارات خونواده ها و دختر خانوم ها این تنها راهه موجوده و جالبه بدونی که خودشونم به این (یعنی دوستی) راضی ترن
موفق باشی

سلام دوست عزیز. این چند وقته خیلی ذهنم درگیر این قضیه بود. نمیخوام وارد رابطه ای بشم که برای مدت ها پنهانی باشه.
یه سوالی ازت دارم چند وقته رابطه داری؟! و واسه ی رسیدن به هدف ازدواجت چند وقت دیگه میخوای منتظر بمونی؟! فکر همه جا رو کردی؟
الان درسته میخوام به طرفم نزدیک تر بشم ولی سعی میکنم این ارتباط در حد دو تا دانشجو و دو تا همکار از جهتی ادامه پیدا کنه تو این مدت میتونمبیشتر طرفمو بشناسم و سعی کنم اعتمادشو به خودم جلب کنم و از طرف دیگم میخوام امسال مسئولیت های مهمتری رو قبول کنم و تلاش کنم واسه به دست اوردن درآمد که اگه ازم پرسیدن چه تضمینی واسه موندن رو حرفت داری چیزی واسه گفتن داشته باشم.بازم اکثر مشکلات پا برجاست که هنوز واسشون به راه حل درس حسابی نرسیدم.شاید واسه سربازی بتونم پروژه کسر خدمت بردارم ولی باید حتمن دانشجو تحصیلات تکمیلی باشم.فعلن از کارای سبک واسه کسب اعتبار و درآمد شرو میکنم و در عین حال سعی مینم بدون اینکه مستقیمن چیزی بگم نشون بدم دوستش دارم تا واکنششو بفهمم در مورد خودم و اگه دیدم اونم خوشش میاد ازم شاید با بتونم با انگیزه ی بیشتر ادامه بدم.
مشکل دیگه که الان هست اگه این مورد خوبو از دست بدم نمیدونم شانس دیگه ای در آینده خواهم داشت که چنین کسیو پیدا کنم.تجربه داداشم نشون میده پیدا کردن یه شخص مناسب با شرایط خوب از طریق معرفی دیگران و خواستگاری و سنتای قدیم خیلی سخته
کلن نمیدونم چیکار کنم...

[sepanta1990]

ویرایش مسافر زمان:
پیشنهاد دوستی، بدترین راه ممکن بوده و به هیچ وجه مورد تأیید همدردی نمی‌باشد.

ویرایش : فرشته مهربان

حلاف استراتژی همدردی

سلام
ممنون که پستامو ویرایش کردین! راستش خودمم به اون حرفایی که زدم اعتقاد نداشتم ولی از روی ناراحتی گفتم.منم قبول دارم دوستی یک ریسکه بزرگه و خودمم ضربه خوردم. اما چاره چیه؟

حقیقت این که شما هم راهکاری نمیتونین ارایه بدین. اینکه بگین فعلا صبر کن که نشد حرف. بله منم میدونم اگه 10 سال دیگه صبر کنم دکترامو بگیرم استاد دانشگاه بشم خونه و ماشین و همه چی اوکی بشه یه موقعیت خیلی خوب برای ازدواج خواهم داشت. مشکل هیمن صبر کردنه س. آیا واقعا ارزش داره؟ اصلا آیا میشه صبر کرد؟ چه کسی پاسخگوی بیماری های جسمی و روحی ای هست که سراغ ما میاد؟آیا 10 سال دیگه یک ازدواج خوب و موفق داشته باشم جسم و روح افسرده و خسته من برمیگرده؟آیا عمر رفته و جوونی از دست رفته برمیگرده؟
اگر ما مسلمانیم ، نظر اسلام در این مورد کاملا مشخصه. دوتا راهکار میده. یکی ازدواج موقت یکی هم ازدواج زود هنگام. تو هیچ حدیث و آیه ای هم حرفی از بلوغ عقلی و مالی و استقلال و این حرفها نیست (اگه هست بگین بدونم شاید اشتباه میکنم). اینها همه ساخته و پرداخته ذهن روانشناسان و متفکران امروزیه. اسلام میگه هروقت از نظر جنسی نیاز پیدا کردی باید ازدواج کنی (حتی بهت واجب میشه) حالا شما اینا رو قبول نداری؟ خب باشه. شما راهکارتو بگو

اگه راهکاری به جز اینکه بگین" صبر کن" دارین مشتاقانه منتظرم بشنوم و واقعا بهش نیاز دارم.

چرا اشتباه راهنماییشون میکنین؟
روابط دوستی و این ها یعنی چی؟
خودتون میدونین روابط دوستی افت پیشرفت در درس و کار و ازدواج سالم هست.
میتونم برات 10 ها تجربه در دوران کارشناسیم از دوستان موجه ام(از دانشگاه امیرکبیر بهتر میشناسی؟

حرفهایی که بالا زدم جواب شما هم بود.
پس شما امیرکبیری هستی. خوبه :)