بنظر من درحال حاضر شما دو وظیفه داری
اول مراقب اوضاع روحی خودت باشی(ورزش و مشاوره و ادامه تحصیل و اشتغال و ...)
دوم اینکه نذاری خونواده به خاطر یه عضو یعنی پدرت از هم پاشیده بشه(تا حدی که در توانت هست به لحاظ عاطفی مادر و برادرات رو تامین کن)
اجازه نده ناله های تکراری مادرت ازارت بده
محترمانه و صمیمانه محل رو ترک کن
پدرت از کسی حساب نمیبره یا کسی نیست که حرفش رو قبول داشته باشه?
پدرت چند سالشه?








علاقه مندی ها (Bookmarks)