سلام سحر
بنظر من تا آدم از خودش سوالهای خوب و با ارزش نپرسه نباید انتظار پاسخ های خوب رو هم داشته باشه
اینکه با این رفتارها و نگه داشتن شما در وضعیتی نامعلوم و اضطراب و ....
شما بپرسید که: آیا ایشان من را دوست دارد ؟
بنظر من سوال خوبی نیست.
شاید این سوالها سوالهای بهتری باشند:
آیا من توان تحمل این رفتارهای دوگانه و بعضا چند گانه را دارم؟ الان که در دوران زیبا و رویایی عقد هستم اینگونه است تا ده سال آینده آیا کم نمی آورم ؟
آیا من می توانم شوهرم را همین گونه که هست بپذیرم؟
رسالت من بعنوان یک انسان و یک زن مخلوقی که به لطیف بودن و احساسی بودن معروف هست چه هست؟ صرفا یک معشوقه ! یک معشوقه که گاه مورد تفقد قرار میگیرم و گاه مورد تنفر
من چه نیازهایی دارم؟ اصلا بخاطر چه نیازهایی ازدواج کردم؟ آیا نیازهایم مرتفع می شوند؟ یا برعکس تشنه تر و حریص تر شده ام؟
از دید خودت زیبایی و ارزش یک "همسر وابسته و منفعل" چقدر هست؟ ( امیدورام از من نرنجی ولی من واقعا بین وابستگی و عشق و دلبستگی تفاوت قایلم. از دید من دوستیهای مبتنی بر نیاز و وابستگی بازخورد خوبی ندارند)
سحر عزیز فراموش نکنید که درست است که همسر نقش زیادی در زندگی هر انسانی بازی میکند اما بدانید میزان شدت نقش هر شخص را در زندگی خودمان تعیین میکنیم. خودمان تعیین میکنیم نقش مظلوم را بازی کنیم. شاید این قضیه در مورد دخترانی که در خانواده هایی که از سطح آگاهی بالایی برخوردار نیستن و بنوعی فقر فرهنگی و اطلاعاتی دارند خ مصداق نداشته باشد اما مطمین باشید برای دختران تحصیل کرده ای مثل شما صادق نیست .
خانمی را می شناختم که بعد از عقد متوجه شدند همسرشان مشکل خاصی دارد. تصمیم بجدا شدن گرفتند اما همسرشان با اصرار و .. قول به تغییر رویه داد. تا چند روز مانده به روز عروسی( کارتها پخش شده بودند و تالار و ...) باز ایشان بخیال تمام شدن ماجرا بکارشان ادامه دادند. این خانم با شجاعت تمام روز قبل از مراسم جدا شدند. ایشان در حال حاضر بسیار خوشبخت هستند.
من توصیه به ماندن و نماندن ندارم. فقط توصیه به شجاعانه برخورد کردن و مشخص کردن وضعیت رابطه را دارم. شما یک روز خوشحال هستید که تحویل گرفته می شوید و یک روز ناراحت که پس زده می شوید
خ قانع هستید و کم می خواهید. قدرت زیادی به همسر خود داده اید و حال از اینکه اینگونه قدرتنمایی میکنند ناراحت هستید. ( البته من حرفهای همسر شما را نشنیده ام. )
منم با شیدا جان موافقم. به قول چینیها تا فنجانت را از چای سرد خالی نکنی چای گرم گیرت نمی اید
خوشبختی نصیب کسانی می شود که شجاعانه و عاقلانه برایش تلاش کنند.








علاقه مندی ها (Bookmarks)