ممنون آيدا جان از پاسخت، راستش انتخابمو به صورت صد در صد هنوز نكردم، الان تو مرحله اى هستم كه دلم خيلى با ايشونه و منطقم هنوز داره سبك سنگين مى كنه. چون راستش ايشون خيلى شرايطش بهتر از اون چيزى هست كه من تصور مى كردم، و من از اين كه ايشون رو از دست بدم و ديگه خواستگار با اين شرايط نداشته باشم خيلى مى ترسم، چون تا الان كه به اين سن بيست و هفت رسيدم، يه دونه خواستگار درست و حسابى نداشتم، همه يا مشكل اخلاقى داشتن، يا مشكل مالى داشتن، يا سطح خانواده اونجورى دلخواه من نبوده، ولى ايشون خداروشكر از همه لحاظ تو اين شرايط اوكيه، و به اصطلاح ميشه گفت پكيج خوبى داره، ميمونه مسايل شخصى بين خودمون و اختلافات. كه اونهارو دارم سبك سنگين مى كنم ببينم ميتونم باهاشون كنار بيام؟ اين تاپيك رو زدم كه ببينم روحيات من به عنوان يه دختر مجرد قابل قبول جامعه هست يا نه، ميخوام بدونم ايشون داره سختگيرى بى جا مى كنه يا من زيادى دارم تند ميرم؟ از طرفى خودمم آدمى نيستم يكى مدام چكم كنه، ايشون تا الان يه كم بعد از اون چندبارى كه مراعات كردم اخلاقش بهتر شد، منتها الان رفته يه سفر كارى و مثلا اسكايپ كه مى زنه، توقع داره ببينه من از دوريش پژمرده شدم و آب خوش از گلوم پايين نميره، و از سر كار ميام خونه و كلا خونه ام تا فردا، يعنى ميگم ميخوام اين چند روز كه نيستى با دوستام اينور اونور برم انگار آتيشش زدن، ميگه پسرها هم هستن؟ اگه كسى مزاحمتون بشه چى؟ اگه دوستات شيطونى كنن چى؟ كلا اينقدر سوال مى پرسه كه من ترجيح ميدم نرم، بهمم گفته بعد از ازدواج سفر هاى كاريشو هم ديگه ميخواد با هم بريم، كه من حوصله م سر نره و مثلا اون كه تو جلسه يا دنبال كاره من برم هى براى خودم خريد كنم، و شب هم با هم باشيم، من فكر مى كنم اين حرفهارو واسه اين مى زنه كه هنوز بهم اعتماد كافى نداره، نميدونم، يعنى همه مردها اينجورين؟