واقعا من پر توقعم؟؟منو از بزرخ فکری در بیارید لطفا

[پگاه جان]

دوست عزیز هرکسی از روی تجربه های شخصیص نظر میده و خود شخصی که تاپیک میزنه هم میدونه که بقیه مشاور نیستن.
بحث خراب کردن شخص نیست. به شما میگم یک مرد 31ساله، هنوز درحال گرفتن مدرک کارشناسیه. پیش پدرش کار میکنه و نه مغازه ای دارن، نه خودش وضع مالی مناسبی داره نه پدرش دارایی خاصی داره. باهاش صحبت کردم میگه میخوام در آینده یه امتحان بدم و تو رویاهام میخوام یه دفتر مهندسی بزنم. نون شبمون رو هم از طریق تعمیر کولر و لوازم برقی مردم در میاریم. تو ظاهرشون هم هیچ نشونه ای از اینکه این آقا تو تموم این سالها چیکار میکرده هم نیست، یه ماشینی، یه خونه ای، چیزی که نشون بده ایشون به فکر آینده شون بودن، شما چه برداشتی از این شخص میکنین؟

من خیلی ها رو دیدم که پیش پدراشون کار میکنن، ولی پدرومادرشون هرطور شده واسه بچشون شده یه خونه تهیه میکنن یا یه مغازه میگیرن که بچشون رو پای خودش بتونه وایسه. قسطاش روهم بچهه خودش میده. یعنی یه نشونه ای از این که این فرد اهل تلاش کردن و پیش رفتن تو زندگی هست.

کسی این آقا رو خراب نکرده. بعضیا به همون بخورونمیر راضین. اینم جزء خصوصیاتشونه و به نظر من کاملاً ژنتیکیه. بلندپرواز بودن و اهل ریسک بودن و برونگرا بودن هم ژنتیکیه.

رسلام دوست خوبم من واقعا شرایط تورو داشتم بنظرم قبول نکن چرا خودتو دست کم می گیری و میخوابا گسی که کار درست وحسابی نداره و پشتوانه هم نداره ازدواج کنی عاقل باش و درست تصمیم بگیر تو رو خدا اشتباه منو نکن از اول همه چیزو طی کن زندگی شوخی بردار نیست خوب فکر کن ببین میتونی با این شرایط زندگی کنی بحرف مردم اهمیت نده خودت تصمیم بگیر همه چیز و باهاش طی کن به پدرت بگو از اول باهاش طی کنه هر شرط و شروطی داری محکم و جدی اولش بذار اگر کسی واقعا تو رو بخواد قبول میکنه اگرم نه میره پی کارش.منم خیلی سر سری با شغل شوهرم کنار اومدم با حقوقش ولی چی شد الان تو دادگاه ها دنبال طلاقم.خوب فکرکن .