دوست عزیز من مدت زیادی هست توی این تالار میام و پستهای بچه ها رو میخونم. خانمهای زیادی رو دیدم که مشکلات جدی با همسرشون داشتند واینجا مطرح کردند که واقعا برگرفته از به اشکالات اساسی شخصیتی و فرهنگی همسرشون بوده. من چون خودم تجربه زندگی مشترک ندارم معمولن نظر نمیزارم ولی برام جالبه که اینجا همه سعی میکنن خانم رو به تلاش برای ساخت زندگی دعوت کنن. میدونید نظر شخصی من همیشه این بوده که اگر کسی مشکل شخصیتی داشته باشه شما هر کاری هم که انجام بدی احتمال موفقیت خیلی خیلی کم هست. و با مطالعه پستهای این تالار و نتایجیکه افراد از صبر وتلاش یکطرفه گرفتند هم تا حد زیادی این مساله بهم اثبات شده. به نظرم مشکل شما یک راه حل داره و اونم اینکه همسرتون رو متقاعد کنید که به مشاوره حضوری بره و مشکلش رو حل کنه. ببینید اگر این صحبتهای شما قضاوت یکطرفانه خودتون نباشه میتونم خیلی ساده بهتون بگم که همسر شما نه بدبین هست نه شکاک (با توجه به پست قبلیتون) بلکه ایشون به دلیلی که من نمیدونم از آزار دادن شما و تحقیر کردنتون لذت میبره. اون دوست داره همه چیز تحت فرماتش باشه و اینکه شما مدام ازش اطاعت کنید مشکل رو حل نمیکنه چون همیشه دامنه خواسته هاش رو گسترش میده تا صدای شما رو دربیاره (نمونه اش همون ماجرای عروسی دوستتون و درخواستش واسه پوشیدن مقنعه و...)
شاید بشه از طریق خانواده ها ایشون رو تحت فشار بزارید تا برای درمان خودشون اقدام کنن .... نظر شخصی من که میتونه درست نباشه اینه که تلاش یطرفه بی فایده است. از قدیم هم گفتن که یه دست صدا نداره. همسرتون اگر خواهان ادامه زندگی با شما هست باید مشکلش رو حل کنه و اگر زیر بار نرفت اونوقت تصمیم گیرنده شما هستید که توی چنین زندگی بمونید یا نه








علاقه مندی ها (Bookmarks)