با سلام خدمت دوست عزیز.
تا حالا به چنین موضوعی فکر نکرده بودم ولی اگه پی ببرم که طرف مقابلم دچار این مشکل مثل خودم هستش اول از همه درکش میکردم و بعد قول میدم بهش تا اونجایی که میتونم سعیم رو بکنم تا این مشکلش حل بشه و هیچ وقت بخاطر این موضوع بهش سرکوفت نمیزنم. ببینید دوستان این مشکل دقیقا عین اعتیاد به مواد مخدر و حتی خیلی قویتر از اون هستش و چیزیه که من رو خیلی اذیت کرده ّ؛ هنوزم که هنوزه نتونستم اون رو ترک کنم. کسایی که فرزند دارین خیلی حواستون باشه که فرزندتون چه رفیق ها و دوستایی انتخاب میکنه حتی در دوران ابتدایی و بعد از اون هم خیلی مهمه. مشکل منم از دوست ناباب شروع شد و بعد هم خودم ادامش دادم و تا الان که 28 سال دارم همچنان نتونستم حلش کنم. البته این روزا به فکر رفتن پیش یه روانشناس هم هستم. بدی این مشکل این هستش که نمیتونی اون رو با کسی در میون بذاری و حتی درد و دل کنی و تنها خودت هستی که یکسر در حال اذیت شدنی.
پس دوستان و مخصوصا خانم ها تالار نظرشون اینه که این موضوع رو در جلسات خواستگاری و آشنایی مطرح نکنم.
بازم ممنون از دوستان که نظرشون رو دادن. همچنان منتظر نظرات شما هستم
- - - Updated - - -
ممنون از نظرتون








)
.

علاقه مندی ها (Bookmarks)