بله میدونم انسان هستیم، و میتونم احساس شما رو درک کنم!
اما تنها راه منطقی همینه! که سعی نکنین هدف ایشونو تا زمانی که خودشون نخواستن متوجه بشین!
اینطور کمتر بخودتون روحتون و جسمتون آسیب میزنین!
شاید یک درصد واقعا احساس داشته باشه و به خاطر نداشتن شرایط ازدواج نتونه بگه.ترس از بیان کردن هدفش و اینکه من به خاطر شرایطش نه بگم.این میتونه باشه ایا؟؟
اصلا بگین 100 درصد !
شما چکار میتونین انجام بدین؟
ایشون یک انسان بالغ هستن، خودشون تشخیص میدن کی و چطور منظور از هدفشون و بیان کنن!
همه هم میدونن که اگه واقعا قصد ازدواج وجود داشته باشه، تنها راه خواستگاری کردنه! خب وقتی ایشون این عمل و انجام نمیدن، یا هدف چیز دیگریست! یا اینکه فکر میکنن فعلا زمان مناسب آن نرسیده ، حالا این بخاطر نداشتن شرایط یا هر چیز دیگرای میتونه باشه!
اما شما که نمیتونین برین ازشون خواستگاری کنین! یا اینکه برین جلو و ازشون بپرسین هدفتون چیه؟
خب اگه میخواستن که بدون پرسش شما میگفتن، اگه نمیگن حتما دلیلی برای خودشون دارن!
بهتره سعی کنین هرچند سخت اما احساستونو درگیر نکنین!
شما گفتین باهاشون صمیمی شدین، آیا شما دونفر غیر از همکلاسی در کار یا پروژه دانشجویی همکار هستین؟
یعنی ارتباط شما با ایشون ضروریتی دارد؟
اگه ارتباط داشتن شما با ایشون حال به شکل صحبت حضوری یا پیامک و تلفنی یا بصورت چت گونه ، ضروریتی ندارد، بهتر است خودتون باهاشون سر سنگین برخورد کنین!
ما در مقوله ازدواج معیارهایی خیلی بیشتر از احساس و دوست داشتن ، داریم! پس اصلا سعی نکنین ، احساساتی برخورد کنین!
ما قصدا و عمدا چنین روابط عاشقانه ای را تخریب میکنیم!!!
دلایل عینی برای منع رابطه های دوستی دختر و پسر
علاقه مندی ها (Bookmarks)