به همدردی خوش آمدید
من پست هاتو خوندم ، بخش عظیمیش از روی احساس نوشته شده بود.
حالا من میگم بیا و احساسات و بذاریم کنار منطقی تر به موضوع نگا کنین.
ببین عزیزم، تو مسله ازدواج غیر از کفویت دو آدم ، کفویت خانواده ها هم خیلی مهمه! قدرت خانواده ها اینقد زیاده که خیلی راحت میتونن زندگی یک زوج خوشبخت کامل نابود کنن و به جدایی برسونن ، همینطور میتونن با رفتار و اعمالشون دو جوون و به اوج خوشبختی برسونن.
پس هیچوقت مخالفت و موافقتشونو دست کم نگیر.
شما تک فرزند هستین ، پس میدونی که پدر و مادرت برای بزرگ کردن چقدر زحمت کشیدن، چه سختی هایی و پشت سر گذاشتن ؟
کافیه یک آخ بگی پدر و مادرت برات بال بال بزنن !
میدونی نباید غرور مردانه یک پدر و شکست؟ میدونی چقدر براشون سخته یک نفر ، یک غریبه، و وارد حریم شخصیشون ، خونه اشون کنن، بعد اون شخص فقط بخاطر چند قرون بیشتر داشتن ، خودشو بکوبه تو سر خانوادش ، خصوصا تنها و عزیزترین فرزندش!!!!!
شما اگه قرار باشه برین پیش پدر آقای مجنون، یعنی علنا غرور پدرتونو خیلی بیشتر از قبل شکستین، یعنی کار ناتمام پدر ایشونو شما ، با دستهای خودتون تمام میکنین.
شما اگه برین پیش پدر ایشون ، علنا خودتونو کوچیک میکنین.
آخه پس عزت نفس شما چی میشه؟
غرور شما به عنوان یک دختر چی میشه؟
میدونی زندگی کردن ، با آدم هایی که ملاک برتری انسان هارو با میزان داشتن تکه های کاغذ سبز رنگ میسنجن ، چقدر سخته؟
این آقا پسر الان داغن، زندگی با پدر و مادر و خواهر ، خسته اشون کرده ، الان به مرحله ای رسیدن که دوست دارن کمی تنوع و تجربه کنن، خب این تنوع و از طریق ازدواج میشه کسب کرد، بد هم نیست ، همه ی ما آدم ها وقتی به یک مرحله ای برسیم نیاز به این تحول در زندگیمون داریم.
اما واقعا چه تضمینی وجود داره، که این آقا پسر فردا روز که به تمام خواسته هایی که داشت در ازدواج با شما رسید ، بعد یک مدتی که باهاتون زندگی کرد ، بعد تا به مشکلی برخورد از شما هم خسته نشه؟ بعد سطح خانوادگی شما تو سرتون نزنه؟
شما مطمعنین دیدگاه ایشون به آدم ها با دیدگاه پدر و مادرشون متفاوته؟
فردا ایشون میخواین شما و خانوادتون رو به عنوان همسرشون و خانواده همسر به فامیلشون معرفی کنن، آیا اون لحظه احساس خجالت بهشون دست نمیده؟
بهرحال سطح دو خانواده متفاوته! این فقط به اسم نیست، فردا تو مهمونی ها و تو مراسمات خودشو نشون میده.
مثلا ممکنه خانواده شما بخواین مهمونی ای بگیرن در سطح خودشون اونها هم همینطور ، بعد اصلا تو نحوه ظاهر شدنتون تو مهمونی تفاوت کامل معلوم میشه ، اگه مراسمی باشه که در آن هدیه ای قرار باشه داده بشه ، تفاوت کامل مشخص میشه.
شما دونفر وقتی میخواین ازدواج کنین ، دو مراسم باید بگیرین، که یکی از این مراسم ها به عهده شماست، آیا مراسم شما در حد مراسم اونها خواهد بود ، یا خیلی با هم تفاوت خواهد داشت؟
شاید بگی برات اونقدرا مهم نیست، اما مطمعن باش این حرف و از روی احساس خواهی زد، فردا روز که اتیش این احساست فروکش کرد، اونوقت میفهمی که نیش و کنایه هایی که از گوشه کنار خواهی شنید چقدر برات مهم خواهد بود.
همین الانش به پدر شما توهین شده، شما زیاد ناراحت نیستین (تو پستاتون ابراز ناراحتی زیادی ندیدم)، مطمعن باشین اگه این ازدواج سر بگیره ، بعد چند سال همین کار پدر همسرتون براتون خیلی بزرگ جلوه میکنه.
بهترین راه اینه که خودتون و بکشین کنار، جایگاه شما در حال حاضر ، وسط میدون نیست، شما وقت نامناسبی و برای وسط رفتن انتخاب کردین، الان وقتشه که شما کنار وایستین ، و فقط نظاره گر باشین، ببینین جناب مجنون قراره چکار کنن، ایشون اگه نتونن پدر و مادرشون و راضی کنن مطمعن باشین شما اصلا نمیتونین.
عزت نفستونو حفظ کنین، حتی اگه بزور هم راضی شدن، بازم بنظرم ازدواج درستی نیست، چون اگه انسان های کینه ای باشن، مطمعن باشین زندگیتون رنگ و روی آرامش و نخواهد دید.
خانواده باید قلبا شما رو به عنوان عروسشون بپذیرن، ببین وقتی یکی از یکی دیگه خوشش نیاد ناخودآگاه از هر بهانه کوچیکی بحث و درگیری درست میکنه،شاید اولش پسرشون ازت دفاع کنن، اما مطمعن باش ایشون هم خسته میشن و درنهایت ازت میخواین خودت رعایت کنی، روز بروز هم بهت سختتر میگذره.
تو الان تو خونه پدرتی ،مسولیتی نداری، تک فرزند هم که هستی مرکز توجه ای .
ولی وقتی وارد خانواده ای بشی که دوستت نداشته باشن ، ناخودآگاه از سردی رفتار و بی توجهیاشون سرخورده میشی، مطمعن باش هم خودت خسته میشی هم خواستگارتون!
بهتر کاری نکنی ، که فردا روز پشیمون بشی، کاری نکن که فردا آرزو یک ثانیه برگشت به گذشته رو داشته باشی.
پدر و مادر احترامشون خیلی واجبه ، خصوصا شما که تک فرزند هم هستین، مطمعن باش پدر و مادرت برای تنها دخترشون آرزوی بهترینا رو دارن.
خلاصه کلام: مهم نیست ، کی پولداره کی نیست، مهم نیست شغل یکی جایگاه بالای اجتماعی داشته باشه یکی دیگه نه.
مهم نیست یکی بالاترین تحصیلات و داشته باشه یکی دیگه نه.
مهم هم کفو بودن همه، مهم اینه اونی که داره فکر نکنه خیلیییی بالاتره! مهم ملاک های مشترک داشتنه!
ارزش و شخصیت انسان ها ، به پول نیست، به مدرک تحصیلی هم نیست ، به جایگاه اجتماعی بالا هم نیست.!
به درک و شعور بالاست! شخصیت انسان خیلی بالاتر از این معیارهای دنیویست!!!!!!
من مطمعنم پدر شما ، با این حرکتشون که جلو پدر خواستگارتون انجام دادن، خواستن اینارو به شما و اونها بگن!!!!
اگه پول برای پدر شما هم در اولویت بود، مطمعن باشین در برابر حرف پدر خواستگارتون سکوت اختیار میکردن.
مسله ای که شما متوجه اش نشدین ، اما پدر شما خیلی خوب متوجه شدن!
اونم اینه که : بیشتر از مادیات این نوع دیدگاه شما دو خانواده است که با هم متفاوته ! طرز نگرشاتون و نوع فرهنگتون با هم متفاوته!
سعی کن تو زندگیت ، انتخابی عاقلانه داشته باشی درکنارش ازدواجی عاشقانه و تجربه کنی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)