سلام
این خیلی خوبه که نمی خواهی در یک رابطه چند ساله بمانی و بعد ازدواجی که معلوم نیست بشه پیش بیاد . من هم به شما توصیه تاکیدی دارم که به ایشون بگویی خانواده اش را متقاعد کند تا رسماً به خواستگاری بیایند و برای این منظور به رابطه دوستی ادامه نده و یک بازه زمانی تعیین کن که اگر اقدام شد که شد اگر نه نمی توانی منتظرش باشی و به خواستگاران دیگر اجازه ورود می دهی . این هم محک خوبی هست هم تکلیف تو را روشن می کند امروز ، نه چند سال دیگر .
اما نکته مهمتری برایت دارم و آن اینکه :
به هیچ وجه به شناختی که الآن داری توجه نکن و به عبارتی اعتماد نکن . همه چیز الآن تحت تأثیر عواطف بین شما خوب و عالی و گل و بلبل هست اما ویزگیهایی هست که حتی ممکنه خود شما دو نفر در خودتون پی نبرده باشید بعبارتی می خواهم بگویم شناخت هرکدام از شما در مورد خودتون بطور فنی کامل و کافی نیست چه رسد به شناختتون در مورد همدیگر از این جهت که با همان شناخت ناکافی اتان در مورد خودتون ، دیگری را هم می بینید بگذریم از رابطه عاطفی شما که شناخت را تحریف می کند . لذا شما شخصاً نیاز داری که به یک مشاور مطمئن و حاذق مراجعه کنی و نسبت به تیپ شخصیتی خودت شناخت تخصصی پیدا کنی و تیپ مناسب تیپ خودت را هم بفهمی که کدام است و بسنجی که آیا ایشون همان تیپ هست . و دیگر اینکه خواستگاری را با ازدواج یکی ندان بلکه خواستگاری را شروع شناخت رسمی و جدی آن هم به کمک یک روانشناس از همدیگر بدان و همین را به ایشان هم بگو . البته اگر می خواهی ازدواجی منطقی و پایدار داشته باشی نه صرفاً احساسی .
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)