سلام دوست عزیز،
به همدردی خوش اومدید.
گفتید از وقتی اومدید اینجا متوجه شدید که خیلی های دیگه هم این مشکل رو دارن. برای من واضح نیست که آیا واقعا متوجه جمعیت بالای همدردهاتون شدید یا فقط اونهایی رو در نظر گرفتید که با ظاهر خودشون یا همسرشون مشکل داشتن.
در هر حال همونطور که خودتون هم اشاره کردید (اونجا که پرسیدید: چه کنم؟ و نپرسیدید: خانمم چیکار کنه؟)، سرچشمه ی بروز این مشکل در شماست و به فیزیک همسرتون مربوط نمیشه. و همونطور که احتمالا حدس می زنید، اگه ایشون تپل هم بودند، یا بشن، باز هم شما به رضایت کامل نمی رسید؛ مگر اینکه اون مشکلی که در خودتون هست رو برطرف کنید:
مشکل کمال گرایی... چیزیکه باعث میشه نتونیم از داشته هامون لذت ببریم. و نگاهمون متمرکز روی جزئیاتی باشه که نداریم.
اگه درست دقت کنید ممکنه متوجه بشید که غیر از مورد اندام همسرتون، موارد دیگه ای هم در زندگیتون هست که با وجود خوب بودن اوضاع، باز هم نمیتونید کاملا احساس رضایت رو تجربه کنید. مثلا در مورد کارتون، روابطتون، یا موارد دیگه. اگه اینطور باشه با درمان کمال گرایی، از خیلی جنبه ها (نه مسئله فعلی) احساس آرامش خواهید کرد.
پیشنهاد من اینه که در مورد کمال گرایی مطالعه کنید، به جنبه های مختلف ذهن و نگاه و زندگیتون دقت کنید و نشونه هاش رو پیدا کنید. و اگه به این نتیجه رسیدید که این مشکل رو دارید، به کمک مشاور سعی در درمانش داشته باشید.
واقعیت زندگی اینه که ما یه چیزهایی رو داریم و یه چیزهایی رو نداریم. این بین همه ی ما مشترکه، اما اولا: نپذیرفتن این واقعیت و ثانیا: زل زدن به داشته های دیگران، بین هممون مشترک نیست، و شرافتمندانه هم نیست. این نکته ایه که باید بهش توجه کنیم.
موفق باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)