تاپيكتو كه خوندم انگار خودمو ديدم تمام گذشته خودم اومد جلو چشام اشتباه منو شما تكرار نكن
البته ما دوست نبوديم تو محل كار آشنا شديم و اومدن خواستگاري و به طور رسمي نامزد كرديم
منم احساسي و زودرنج و عصبي و ايشونم فوق العاده صبور و آروم و متين و پاك البته اينا فقط مال دوران نامزدي بود تمام شد اصل قضيه اينه كه ما دخترا انقددددددد ساده ايم كه از اول اخلاقمونو رو ميكنيم ولي آقايون قبل از ازدواج و براي بدست آوردن كيس مورد نظر ميتونن خودشونو فرشته جلوه بدن
الان من مثل سگ پشيمونم از ازدواجم از انتخابم از حماقتم ازينكه فكر ميكردم چهره واقعي ايشون همينه
شما الان هيچ مشكلي ندارين هيچ دغدغه اي تمام دغدغه تون فقط به هم رسيدنه و خوبي اخلاق ايشون هم درصد زياديش به خاطر به دست آوردن شماست بعد از ازدواج با وجود فشارهاي زياد و مشكلات و گرفتاري 1% ازون آرامش و صبوري و اخلاق خوب رو نميبيني.
البته بازم هيچ چيز قطعي و صدر درصد نيست و اميدوارم شما خوشبخت بشين من فقط طبق تجربه خودم نظرمو گفتم اصل حرفم اينه كه تا قبل از ازدواج و زير يه سقف رفتن اصلا نميشه بگي اخلاق طرف خوبه اصلا. من اگه الان برميگشتم به گذشته معيار انتخابمو روي مسايل ديگه ميذاشتم مثل شغل و پول و.... معيارهايي كه با قطعيت ميشه بگي طرف داره يا نداره
مهم نيس دوستان مخالفت كنن و يا حتي اخطار بگيرم من تجربه مو گفتم چون ملاكهامون تا حدودي شبيه بود








علاقه مندی ها (Bookmarks)