شیدا جان سلام ممنون از توجه تون
شما درست میگی اینقدر روابطم با همسرم نامعلوم و تعریف نشدس که هرلحظه منتظر یه اتفاق مثل جداییم .اینقدر توی دعواهای ما مادر همسرم اونو تحریک به جداشدن کرده که واقعا" احساس میکنم فقط یه مهمونم تو این خونه نمیدونم چطور بگم من هیچوقت جرات نمی کنم با افتخار از همسرم بگم یا با علاقه صحبت کنم چون بلافاصله تو یه مدت کوتاه چنان تنش هایی رو تجربه میکردیم که طلاق پررنگ میشد وقتی ادم ها از برنامشون واسه بپه دار شدن یا اتفاقات بلند مدت میگن واسه من تعجب اور چون هیچوقت نمیتونم مطمین به ادامه باشم و اینقدر همسرم در قبال ما بی تعهد هست که من هیچوقت مطمین نبودم این زندگی ادامه پیدا میکنه چون امروز میگه عاشقتم فردا میگه ازت متنفرم و من هیچوقت نتونستم موقعیتم رو این رابطه ارزیابی و تثبیت کنم و همیشه مجبورم تو تک تک افکار عشقم و ... محتاط باشم و خیلی هم عذاب میکشم
در مورد مطلب دوم اینقدر تو جنبه همسری تو زندگی شکست خوردم و این اجازرو نداشتم که بتونم برای شادی و ... برنامه ای تنظیم کنم واسه احساس ارزش شاد بودن و... درس میخونم پیش خودم میگم حالا که تو زندگی خانوادگی ناموفقم حداقل از لحاظ اجتماعی تامین شم . تو سال های ابتدایی زندگیمون اونموقعی که هسرم واسه پروازش تحت فشار مالی بود و من درسم تموم شده بود واسه رعایت حالش هیچ کلاسی نمیرفتم و فقط تدریس میکردم یه دفعه تو یکی از دعواهای شدیدمون به فامیل من گفته بود من پیشرفت میکنم (اخه فکر میکرد قراره همه چی خوب پیش بره و...) کار میکنم ولی صحرا چی داره درجا میزنه !!! زن من باید با من پیشرفت کنه .اون موقع خیلی دلم شکست و هنوز اون فشار و فراموش نکردم
اشتغال و تحصیلات و ... قرار هست به من کمک کنه بهتر زندگی کنم، (البته من هیچیو فدای این ها نکردم )
صحرا بیشتر از اون که از همسرت خسته باشی و از زندگی مشترکت،
از خودت و زندگیت به طور کلی، خسته نیستی؟خیلی خستم چون نمیتونم وضعیت رو مدریت کنم چون خیلی درست غلط های زندگیم بهم ریخته الان شدم یه ترکیب غلط از خودم و همسرم خط قرمزهام خیلی شکسته شده چجوری بگم نمیدونم این ادم اشتباه تاحالا من بودم و خواب بودم یا برعکس خیلی هم هنرمند بودم که تاحالا با این وضعیت ادامه دادم .گاهی میرم جلو اینه از خودم بدم میاد دلم میخواد خیلی خوشحال شم هر تغییر ظاهری رو تو خودم ایجاد میکنم کمتر از 24 ساعت دیگه شاد نیستم از خیلی چیزا خستم ولی توانایی تغییرش رو ندارم
همسرت چرا سرکار نمی ره؟همسر من مدرک دومش خلبانیه خیلی هم بابتش زحمت کشید ولی متاسفانه با اینکه توی ازمون های مختلف جزو نفرات اول میشه تو یه مرحله ای بخاطر پارتی بازیهای عجیب غریب میذارنش کنار بعد مثلا" یکسال میره میاد خودش ب هر درری میزنه باز یه مرحله کارش میره جلو دوباره تا امیدوار میشه مثلا" مدیر عامل عوض میشه و یه تیم جدید میاد دوباره مشکلات شروع میشه خلاصه تا ناامید میشه یه اتفاق خوب میوفته و این داستان ادامه داره و اون چون همه هدف و زندگی کاریش تو این خلاصه میشه افسرده شده کلافس بهم ریختس و سر هرکار دیگه ای هم که میره احساس میکنه جایگاهش نیست و بلاخره میاد بیرون و الان 1 ساله که کلا" حتی دنبال کارم دیگه نمیگرده وفقط پیگیره خلبانیش و هیچ حرفی اعم از همدلی و تایید من تا تهدید و دعوای من فایده نداره تو خانوادش هم از هیچ کس تو این چیزا حرفشنوی نداره مادرش هم مرتب تایید و حمایتش میکنه