اصرار خانواده برای ازدواج

[شیدا.]

اول این که فردی که شما باهاش قراره ازدواج کنی، غیرمسلمان و از اقوام خودتون هست (این دو شرط اصلی پدرتونه)
برای این فرد مشروب خوردن و سیگار کشیدن و ... منع اخلاقی نداره. به قول خودتون منع بی کلاسی داره. دختری که دوست پسر داره، رفتار بی کلاس داشته.
آیا لازمه موارد بی کلاسی به اطلاع ایشون رسیده بشه؟
توی خانواده ی من با دست غذا خوردن بی کلاسیه. آیا اگر یه روزی قاشق دم دست نبوده یا من هوس کردم غذام را با دست خوردم باید به خواستگارم بگم؟

می دونم قیاسش خیلی سخته. ولی نظر من اینه که (اینجا و در این مورد خاصی که شما تعریف کردید) در چارچوب کلاس هست، نه اخلاق یا دین یا ...
البته درجات این رفتارهای بی کلاس هم مهمه.

ضمن این که شما کفتی مشروب را با یکی از فامیلتون می خوردی. پس احتمالا بقیه خبر دارند که خوردی.


اما از اینها مهم تر، این تضاد و تعارض هست که مانع ازدواجت یا ریشه این آشفتگیهاست، نه رفتارهای قبلیت.
این ازدواجی که شما داری تعریف می کنی، بیشتر یک کار فرمالیته است تا یک زندگی مشترک.
بیشتر از اون که آرامش شما تامین بشه، آتوریته قومتون هست که باید تامین بشه.

این که نمی تونی به پدرت بگی که من با یک غیرمسلمان ازدواج نمی کنم، مشکل خیلی بزرگی خواهی داشت.
مشکلاتی که در زندگی مشترک پدر و مادرت هم باهاشون درگیر بودی.
فکر می کنم اصل مشکلت اینجاست.


و آخر این که
همونطور که دنیای ارتباطات و اطلاعات و .... شما را از اون پیله ی بسته شده دور طایفه تون بیرون کشید
جوانهای دیگه ای هم توی قبیله شما پیدا می شن که سرکی به بیرون از قوانین قبیله کشیده باشند
آرزوهایی توی سرشون یا حرفهای نگفته ای توی دلشون باشه
تو دختر باهوشی هستی و با افراد فامیلتون هم که ارتباطات نزدیک دارید، چشمات را باز کن شاید پیداش کنی.

[صبا_2009]

سلام مهنام عزیز

با این اطلاعاتی که در مورد خانوادت دادی خیلی بهمون کمک کردی که بتونیم شرایطت رو درک کنیم. هر چند درک شرایطتت خیلی سخته و کسی به جز خودتون نمی تونه به خوبی درکتون کنه.

اما با همه این اوصاف و این محدودیت ها به نظر من اصلا مساله گذشته ت چیزی نیست که تو ازدواجت باید نگرانش باشی.

چیزی که مهمه اینه که تو با ازدواج کردن یا ازدواج نکردنت می خوای چه چیزایی بدست بیاری و چه چیزایی رو از دست بدی.

اون فردی که قراره با تو ازدواج کنه قراره با حال و آینده تو در تماس باشه. این تویی که باید تصمیم بگیری که اگر با فردی مشابه پدرت ازدواج کردی می تونی تو اون زندگی دووم بیاری یا نه. بچه هایی که حاصل اون ازدواج هستند رو می تونی به ساحل آرامش برسونی و همون بلاهایی که سر خودتون اومده رو برای اونها مانع بشی. انعطاف نسل جدید نسبت به نسل پدرت بیشتر شده و همونطور که تو فرزند چنین خانواده ای بودی و این شدی ممکنه یه نفر دیگه هم تو قوم و قبیله تون از نظر فکری و ... به امروز تو نزدیک باشه. به نظر من فرد مسلمانی از قبیله خودتون می تونه بهترین گزینه برای تو باشه و بهتره تلاشت رو بگذاری روی قبول کردن چنین فردی توسط پدرت.

اما اگر با فردی که از نظر فکری از تو دوره ولی از نظر مقررات خانوادت به تو نزدیکه ازدواج کنی (همون هایی که مورد تایید پدرت هستند) آیا اینقدر مهارت داری که از پس تضادهای فکری بر بیایی بتونی زندگی آرومی داشته باشی و بچه هایی با سبک و سیاق خودت تربیت کنی ؟

اما اگر ازدواج نکنی چی؟ تا کی به نظرت می تونی تو این فضا و فرهنگی که خودت توصیف کردی مقاومت کنی؟ یه سری از لغزش هات با ازدواج احتمال برگشتشون کم هست، ولی اگر ازدواج نکنی به نظر خودت تا کی می تونی در برابر نیازهاب مقاومت کنی؟

[mohsen.0111]

سلام سرکش!!! خانم.
ببینید من شرایط دینی شمارو کاملا درک میکنم.میدونم چی میگید.من دو تا از دوستانم دین زرتشتی داشتند و یه چیزایی می گفتند عجیب.اینکه مشروب مثه آب سر سفره هاشون هست و تو عزا و عروسی میخورن و خیلی چیزایه دیگه.
اما بزارید صاف و پوست کنده بگم.نه من زوحانی هستم نه روانشناس نه فیلسوف نه چیز دیگه و هیچـــــــــــــــ وقتم شمارو قضاوت نمیکنم.
شما هر کاری کردی تو گذشته بوده.تموم شده رفته.پشیمونید اونم شدید.اینو از متناتون میشه فهمید.
من میگم اگر خواستگار مناسبی براتون اومد بگید منم به نوبه خودم خطا کردم شمام کردید 100% اما دیگه نمیخوام حتی به اون روزا فکر کنم بهشم بگید فکر بد نکنه.بگید اهل قلیون بودید و مشروب اونم تو یه دین قدیم.اینی هم که میگید زرتشی ها یه شرایط خاصی دارند برای ازدواج کاملا درک میکنم.شنیدم چه سخت گیرایی دارید برای ازدواج.مخصوصا اگه هم دینتون نباشه.اما اگر واقعا اسلام قبول دارید مجرد نمونید.بالاخره شما یه آدم هستید و ادمی نیازمند رابط جنسی.(پیشنهاد میکنم اخلاق جنسی در اسلام و غرب استاد مطهری حتــــــــــــــما بخونید) خود پیغبمرش رابط جنسی داشته و 100 تا از من و شما بهتر.حتی من حدیثی از امام رضا خوندم درباره روابط جنسی.ببنید حتی بزرگترای دینمونم به این جور مسائل فکر کردند و راه حل ارائه دادند.پس به شخصه توصیه دوستانه می کنم که ازدواج کنید.با ازدواج به یک دنیای جدید قدم بزارید با خاطرات فراموش شده.
اگه دوست دارید با یه مسلمون ازدواج کنید میتونین یه کیس مناسب پیدا کنید.اونم از طریق دوستان یا حتی همسایگان یا حتی از مسجد.
اگه هم میخواید از کشور برید پیشنهاد میکنم با ازدواج برید.به همسر آیندتون بگید که دوست دارید ک کجا زندگی کنید.
اینم بدونید هرکسی هر خطایی کرده باشه خودش بدونه و پروردگارش بهتره.حداقل این صفت خدا را داشته باشیم.راز نگهدار.
هــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــیچ کسم حق نداره در مورد زندگی شما نظر بده چون تو این موقعیت قرار نگرفته.
اگه هم مشکل با پدر و مادرتون دارید به کلام خدا حتی اگه کافر هم باشن بازم احترامشونو نگه دارید.اگه هم نمیزاره که با یه فرد مسلمون ازدواج کنید خیلی منطقی بگید دلایلتونو.
اگه قبول کرد که کرد اگه هم نکرد بهش بگید با وجود احترام اما من خواهان ازدواج با آقای x هستم.
درمورده مشکلتون درباره ممنوع الورد بودنتون میتونید با یک وکیل مشورت کنید با م سند و مدرک ثابت کنید که اشتباه کنید که ایشاالله اونم حل میشه.کار نشد نداره.

فقط هر تصمیمی که گرفتید به فکر 20 سال بعدتونم باشید.فکر الانو نکنید فقط.
بخدا هیچکدوم از حرفام احساسی و شعاری نبود و نیست.حقیقت گفتم.
اینم در اخر یک هدیه کوچیک برای شما
آیه 53 سوره زمر
قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیم

به آنها بگو اى بندگان من که بر خودتان اسراف و ستم کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى بخشد که او بخشنده و مهربان است

[عشق آفرین]

ممنون بچه ها، خیلی لطف کردین. باید بیشتر به صحبت هاتون فکر کنم که بتونم یه تصمیم بی عیب و نقص بگیرم.
واسم ذعا کنید.

[ahooo1]

سلام
دوست عزیز من تمامی پستهای این تاپیک رو نخوندم اما تا جایی که متوجه شدم شما بخاطر گذشته تون احساس ناراحتی میکنید و از صمیم قلب پشیمان هستید خواستم بهتون بگم همین احساس پشیمانی یعنی شما از نظر خدا بخشیده شده اید و به شرط اینکه از این به بعد تکرارش نکنید و میل به انجامش دیگه در وجودتون نباشه.همین.

حالا این وسط شما دارید گناه دیگری انجام میدید اونم "خود آزاری " آخه دوست من اگر مالک و صاحب اصلیمون یعنی خدا بخشیده شما دیگه چرا بخاطر بنده هاش و قضاوتهاشون انقد خود آزاری میکنید چرا وقتی خدا ستار العیوب هست شما عذاب وجدان داری که به خواستگارت بخوای حقیقت رو بگی ؟؟ در صورتی که شما توبه کرده ای !

اصلا فلسفه توبه کردن چیه ؟؟
بیاییم تا آخر عمر بخاطر گذشته خود آزاری کنیم ؟؟ خوب کی بریم بخاطر خودآزاریمون توبه کنیم ؟؟؟
نه دوست من خدا رحمان و رحیم هست چندین و چند بار تو قرآن گفته بنده من هر موقع پشیمان و مضطرب بودی بیا و توبه کن من میبخشمت ؟؟؟

جز این نیست که هر گناهکار گذشته ای دارد و هر پرهیزگار آینده ای .پس دیگه خود ازاری نکن از گذشته همین که درس بگیری کافیه و نیازی نیست به خواستگارت هم چیزی بگی .
موفق باشید.

[Mahsa1371]

معاون کلانتر در جوابت که علیه فاطمه گفتی من پست هاش رو خوندم خداییش عالی نظر میده شما که میگی فاطمه اشتباه میکنه پس به نظرت سرکش باید تا آخر عمرش مجرد و تنها بمونه حتما نظرت همینه اگه نبود علیه فاطمه صحبت نیمکردید وگرنه توصبه فاطمه این بود سرکش برگرده به زندگی به نظرمن هم نباید تو گذشته موند باید جبران کرد و زندگی خوبی برای خودش بسازه تازه شما چرا به مذهبی بودن و نبودنش ایراد گرفتی مذهب هم شده وسیله ای برای قایم شدن وگرنه 2تاپیک فاطمه رو اگه میخوندی متوجه اخلاقیاتش میشدی فاطمه فقط گفت که من آدم خلافی نیستم که دارم میگم برگرد به زندگی واقعا حیفه که به اشخاصی مثل فاطمه یا مصباح الهدی که نظرات عالی میدن حمله شه و باعث شه از سایت برن به نظر شما کاربرایی مثل.... خوب هستن که دیروز به یه شخص حمله کردن که تاپیکت دروغه و اون شخص دیگه وارد سایت نشده

[عشق آفرین]

سلام...
بچه ها تصمیم گرفتم به پیشنهاد ها فکر کنم اما:
1. نظر طرف رو غیر مستقیم بپرسم که دیدش چیه و ببینم چه واکنشی داره. میتونه ببخشه یا خیر. اگه پذیرشش واسش سخته جواب منفی بدم.
2. بهش بگم که اشتباهاتی در گذشته داشتم، ولی نگم چه اشتباهاتی و بخوام نپرسه.
3. خودم هم هیچی از گذشته اش نپرسم.
4. از یک سری حق و حقوقم بگذرم.

نظرتون چیه؟ کار صحیحی میکنم؟

[hamed-kr]

سلام

سلام...
بچه ها تصمیم گرفتم به پیشنهاد ها فکر کنم اما:
1. نظر طرف رو غیر مستقیم بپرسم که دیدش چیه و ببینم چه واکنشی داره. میتونه ببخشه یا خیر. اگه پذیرشش واسش سخته جواب منفی بدم.
2. بهش بگم که اشتباهاتی در گذشته داشتم، ولی نگم چه اشتباهاتی و بخوام نپرسه.
3. خودم هم هیچی از گذشته اش نپرسم.
4. از یک سری حق و حقوقم بگذرم.

نظرتون چیه؟ کار صحیحی میکنم؟

به نظر من نه کار درستی نیست بعدا میام توضیح میدم

[mahasty]

سلام...
بچه ها تصمیم گرفتم به پیشنهاد ها فکر کنم اما:
1. نظر طرف رو غیر مستقیم بپرسم که دیدش چیه و ببینم چه واکنشی داره. میتونه ببخشه یا خیر. اگه پذیرشش واسش سخته جواب منفی بدم.
2. بهش بگم که اشتباهاتی در گذشته داشتم، ولی نگم چه اشتباهاتی و بخوام نپرسه.
3. خودم هم هیچی از گذشته اش نپرسم.
4. از یک سری حق و حقوقم بگذرم.

نظرتون چیه؟ کار صحیحی میکنم؟

شماره 1 خوبه.

شماره 2 هم خوبه اما می تونی به جای منع از پرسش که باعث تحریک کنجکاوی میشه؛ سربسته توضیح کوتاهی بدی. نیازی به باز کردن مطلب نیست. البته درصورتی که بدونی اگر ازدواج سرنگرفت چیزی برای استفاده علیه تو(ابروریزی) نداشته باشه.

شماره 3 اصلا خوب نیست. تو هم تا حدی حق داری بدونی که طرف مقابلت چه گذشته ای داشته. شاید طرف مشکل روانی، اعتیاد... در گذشته نزدیک داشته و اینا مهمه. حداقل در این حد که بدونی و بیخبر نباشی.

شماره 4 خیلی بده. چرا باید از حقوقت بگذری؟ عزیزم تو یه دختر معمولی هستی و قبل از همه خودت باید اینو بپذیری. اگر پنهان کاری کنی بله: ممکنه بار عذاب وجدانی که داری باعث بشه مدام خودت رو تحقیر کنی؛ دسته کم بگیری و ارزشی برای خودت قائل نباشی. ولی وقتی توبه می کنی و گناهی نداری و "حق الناس" روی دوشت نیست چرا باید به کسی آوانس بدی؟
عزت نفست رو بالا ببر و باور کن که اشتیاهات گذشته ات -جدای از اینکه بهش اعتراف کنی یا نه- چیزی از ارزشت به عنوان یک انسان کم نمیکنه. همین که پشیمونی یعنی از صدتا آدمی که فرصت گناه نداشتن یا خودشونو فرشته می دونن با ارزش تر هستی.

[معاون کلانتر]

فقط همین کار رو انجام بدید کافیه:
1. نظر طرف رو غیر مستقیم بپرسم که دیدش چیه و ببینم چه واکنشی داره. میتونه ببخشه یا خیر. اگه پذیرشش واسش سخته جواب منفی بدم.

این کارتون خیلی خوبه من اگر میخواستم خلاصه نظرمو بگم همین مورد رو مینوشتم


بغیه کارهایی که قصد داری انجام بدی اشتباهه و لزومی به انجامش نیست (2 تا 4)