به نظر من حق خروج از کشور و بردن نصف اموال را رها کنید. این شروط فقط باعث می شود که خواستگارتان را از دست بدهید.اما به نظر من حق تحصیل ، اشتغال و حضانت فرزندان بسیار خوب است. من نمی گویم حق طلاق بگیر. اما می گویم حق حضانت فرزند را بگیر. چون اگر فردا روز به هر دلیلی این آقا خواست شما را طلاق دهد حداقل از فرزندانتان محروم نشوید. الان زمانه نامردی شده است. من توی این تالار دیدم که مردانی که همسرشان را طلاق دادند یا آنقدر آزار دادند که زن طلاق گرفت. آن وقت برای آزار زن اجازه هیچگونه ملاقاتی را به مادر ندادند و بچه های بیچاره را سرگردان و بی پناه و بی مادر کردند. مهریه هم که بیشتر از صد و ده تا سکه نمی توانی بگذاری و اگر هم بگذاری قانون فقط صد و ده تا را به شما می دهد. حالا برای اینکه این آقا راضی شود که شروط شما را قبول کند می توانی مهریه را کمتر از این مقدار قرار دهی. مثلا پنجاه تا هفتاد سکه. همچنین اگر حق حضانت فرزندان را قبول نمی کند می توانی با او کنار بیایی. مثلا بگویی اگر دو بچه داشتیم بچه کوچکتر حضانتش با من و بچه بزرگتر با شما. اگر هم یک بچه داشتیم می توانیم حضانتش را تقسیم کنیم. مثلا شش ماه کنار من زندگی کند و شش ماه کنار شما و بعد هم که خود بچه عقلش رسید حق انتخاب خواهد داشت. سعی کن اگر خواستگارت مناسب است انعطاف به خرج دهی و رضایتش را به دست آوری.