سلام .خانم محترم.تولدتون رو بهتون تبریگ میگم.
راستش من کوچکتر از اونی هستم بخوام جسارت کنم و شما رو نصیحت کنم ولی چیزایی که به ذهنم میاد رو از دید یه پسر بهتون میگم امیدوارم کمکتون کنه.
ببنید منم منظورم همون بعد قطع رابطه بود... که چرا ایشون فکر کردند شما ممکنه با کسی دیگه رابطه ای برقرار کرده باشید.
بله حس میکنم نگرانی شما بابت این هست که ته این همه احساس و عمری که توی یه مدت با یه نفر گذاشتید و امیدوار به ازدواج بودید چرا این جوری شده و خداییش هم سخته به هر حال.و یه چیز دیگه پس مشکلاتی که توی پست اولتون بهش اشاره کردید و همون مشکلاتی بود که توی پست دوم گفتید و..
ببنید من خودم وقتی همون اواسط لیسانس بودم بیش ترر ظاهر یه نفر جذبم می کرد و اینو کافی میدونستم و همه چی رو عشق میدیدم و فکر میکردم این مهم هست و.. خلاصه به این نتیجه رسیدم همه ی پسر ها این طوری هستند.. اون اقا پسر وقتی توی اون سن با شما دوست شدند شک نکنید قطعا اولش شما براشون جذاب بودید ... بعدش توی این روابط معمولا دو حالت پیش میاد و معمولا دو حالت پیش میاد یا طرف علاقش بیش تر میشه و.. یا نه هر چی زمان میگزره طرف سرد تر میشه.. من حس میکنم بعد گذشت مدتی نه این که خدایی ناکرده شما بد باشید اصلا ولی بعد مدت ها اون اقا شاید به این نتیجه رسیده که چقدر شما با تصوراتی که داشته فرق دارید.. نمونش توی همون سن چون اکثر پسر ها چیزی ندارند دوست دارند یه دختری گیرشون بیاد که مثلا مسایل مالی براش کم تر اهمیت باشه و در صورتی که هر دختری توی اون سن خیلی ارزوهای بزرگی میتونه از نظر مالی از همسرش داشته باشه و این تناقض ها و.. باعث شده اون اقا احتمالا بیش تر مردد بشه... بازم میگم این اصلا به معنای بد بودن نیست..من خودم یادمه ترم های 4 اینا بود کلا به ازدواج زیاد فکر میکردم چند تا از همکلاسی هامو زیر نظر داشتم و فکر میکردم از اونا بهتر پیدا نمیکنم و.. میدونید چی شد؟
بعد مدت ها که هرچی رو به ترم های اخر تر رفتیم دیدم چقدر دنیای من با اونا متفاوت هستش... بازم میگم نه این که اون خانم ها بد باشند اتفاقا خیلی هم خوب هستند و بودند... ولی با رفتارهایی که ازشون دیدم ..متوجه شدم چقدر دنیای متفاوتی داریم..از صحبت هاشون که سر کلاس پیش اومد.. از رفتارشون..از هرچی که فکرشو بکنید.. از دیدگاهشون نسبت به کار زن و زندگی و .. کلا دیدم چقدر تفاوت داریم.. حالا شما فکرشو بکنید اگه من با یکیشون که بیش تر توی چشم بود دوست میشدم چه اتفاقی می افتاد.. بعد مدت ها میدیدم نه چقدر تفاوت داریم و از طرفی یه وابستگی هم رخ میداد و شاید چون شروع کننده رابطه من بودم عذاب وجدان هم میگرفتم ادامه بدم ندم چیکار کنم و..
به هر حال خدا رو شکر میکنم که این طور نشد..اگه راسشتو بخواید یه جورایی شاید منم بدم نمی اومد یه رابطه در حد عرف باهاش پیدا میکردم ولی خب به لطف خدا این اتفاق نیفتاد و از این بابت خدا رو شکر میکنم..
شما هم به نظرم ممکنه یه همچین حالتی براتون رخ داده باشه... درسته شما یه سری مشکلاتی براتون پیش اومده و.. به نظرم بیاید از دید مثبت به این قضیه نگاه کنید..
الان شما کلی تجربه دارید که شکر خدا یه خوبی داره این هست رابطه ی خارج از عرفی هم با اون اقا نداشتید که فردا روزی بخواید دچار عذاب وجدا بشید.. به این نتیجه رسیدید نباید ادم هر چیزی رو به همسرش بگه... خوبه یکم شاید توقعش پایین تر باشه تا مرد بیش تر بتونه به اون زن اعتماد کنه مخصوصا توی سختی ها و....
خلاصه کلام بگم به نظرم یه ذره هم دیگه به اون اقا فکر نکنید یا این که شاید بهم برسید حال با توجه به این که شرایط عوض شده.. مطئن باشید اگه بخواد بشه خدا خودش خوب بلده چطور دست کنه ولی این جمله من سبب نشه بخواید امیدوار به قضیه باشید..خواستم بگم شما همه چی رو تموم شده فرض کنید.. و اره بهتره دیگه جوابشون رو ندید.. کلا ما پسرا یه خصلتی هم داریم توی این روابط نمیدونم چرا اگه طرف به قول شما خودشو کمتر دم دست نشون بده عزیز تر میشه !! همون که با روی باز از ایشون استقبال کردید شاید من هم بودم دچار تردید میشدم... شادی این که اون اقا ازتون پرسیدند توی این مدت با کسی بودید و. به خاطر همین رفتار بود.. اون اقا شاید فکر نکرده که چون ایشون براتون قابل احترام و ارزش بوده این طوری ازش استقبال کردید و ممکنه این رفتار های رو به پای چیز دیگه ای بندازه...
بعدش هم به این فکر کنید اگه وصلت می کردید و خدایی ناکرده بعد چند سال زندگی به خاطر همین اشتباهاتی که داشتید هر چند کوچیک ولی زندگیتون به مشکل میخورد اون وقت که بدتر بود..من این جا خودم کم تاپیک نخوندم کسانی که الان به مشکل خوردند و گفتند قبل ها عاشق هم بودند و به چه سختی به هم رسیدند و یا خانم گفته به خاطر رسیدن به اقا حتی چقدر با خونوادش مخالفت کرده که قبول کنند و.. یه وقت اینا رو قبلنا یکی میگفت شاید یه درصد شک میکردم نکنه افسانه باشه !! ولی وقتی یکی میاد از تجربه ی شخصیش میگه و .. پس ادم میهفمه پس واقعا اینا هست و چقدر خوبه از این تجربه ها استفاده کنیم تا نشیم یه تجربه بد برای بقیه
برای اون اقا هم ارزوی خوشبختی کنید و به خدا بپساریدش و کلا توصیه میکنم طوری رفتار کنید که هیچ وقت ازشون هیچ اماری به شما نرسه. چون ناخوداگاه براتون باز تداعی گر خاطرات میشه و.. مطمئن باشید اگه قسمت هم باشید و اون اقا بخواد روزی به دلش بیفته نه از شما بهتر براش نبود و.. از زیرزمین هم که شده حتما راهی رو پیدا میکنه تا به شما برسه.پس این کاری که گفتم رو حتما انجام بدید.
برای شما هم ارزوی خوشبختی دارم.قدر این تجربه هایی که کسب کردید رو بدونید.
راستی یه چیزی رو هم الان یادم اومد بگم.. ببنید ممکنه اون اقا توی سن 22 که با شما بودند و.. اصلا دوست نداشتند شما شاغل باشید و.. مثال میگم.. ولی الان که ارشد گرفته و تجربه و.. دنیا دیده تر شده و.. شاید به این نتیجه رسیده شاید بهتره یه زن داشته باشه که مثلا تحصیلاتش بالاتر باشه نمیدونم چی تر باشه و.. خلاصه بگم ایراد از شما نیست.. چون واقعا پسرا تا سن حدود 25 اینا واقعا خیلی از ارزش ها و معیاراشون ممکنه عوض شه...
به نظرم شما هم برای همون ارشد شروع کنید یا هرچی که به بهتر شدن حالتون کمک میکنه و باعث میشه موقعیت های چه بسا بهتری کلا از هر جهت گیرتون بیاد.
امیدوارم تونسته باشم کمکتون کرده باشم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)