سلام به خانم الهه آذر.
من به عنوان یک پسر در مورد مشکلتون راه حلی ندارم.
اما می خواستم به نکته ای اشاره کنم.
اینکه شما الان زندگی تون به اینجا کشیده شده به خاطر مهریه پایین و نگرفتن عروسی نیست.
به خاطر عدم شناخت درست قبل از ازدواج هست.
اتفاقا شما کار درستی کردین که با این مهریه و این روش ازدواج کردین و من شعور و واقع بینی شما رو تحسین می کنم.
اما مسئله اینجاست که طرف مقابلتون شعور و قدرت درک این همکاری عالی قابل تقدیر شمارو نداشت و نداره.
پس این رو نذارین پای این که مردا حتما باید با زحمت به دست بیارن.یا حتما باید مهریه بالا باشه.
همه چی به شعور طرف مقابل بستگی داره.
در اصل شما کاری که باید انجام می دادین رو درست انجام دادین و ایشون از جنبه ی درستی برخوردار نبود.
حتی اگه مهریه بالا می زدید و عروسی می گرفتن این اتفاق می افتاد.حالا شاید دو سال بعدش شایدم نه.اما می افتاد چون طرفتون رو درست انتخاب نکردین.این هیچ ربطی به میزان پول توی جیب شوهر شما نداره. ایشون از نظر ذهنی فقیر هست که چنین کاری کرده.
عروس های خانواده ی ما با 14 سکه مهریه با داداشام ازدواج کردن و بعد از 10 سال زندگی های خوبی دارن و هیچوقت نشده برادر های من بخوان از این مسئله سو استفاده کنند.
و این همیشه به عنوان یک نکته ی اثبات کننده ی عشق و همکاری شون نسبت به داداشام به حساب میومد.
اتفاقا خانوم های بسیار با شخصیت و تحصیل کرده و زیبا و خانواده دار و اصیلی هم هستن.
اینو می گم که دحترای انجمن که این متون شمارو خوندن حواسشون باشه در شناخت طرف مقابلشون دقت کنند.
چرا که اگه شخص بدی رو انتخاب کنند فرقی نداره 10 سکه یا 100 سکه . در هر حالت خوشبخت نمی شن.
یا حق.
علاقه مندی ها (Bookmarks)