سلام عسل جون
قصه ي شما دوست گلم قصه ي قديمي اي نيست ... اگه تو اين تالار بگردي ميبيني عزيزم .
ميدونم خيلي سخته . خيلي خيلي سخته ... خود من هم با اينكه حدودا 2-3 هفته گذشته و تقريبا قطع ارتباط كرديم هنوز گاهي ميشه كه شبها با بغض ميخوام و صبح توي خيابون نا خود آگاه اشك از چشمام جاري ميشه و نميتونم جلوي خودم رو بگيرم ولي الان ديگه مثل اون روزهاي اول نيست كه صبح تا شب كارم شده بود گريه و چشمام ورم كرده بود ... هفته ي اول يك ذره هم آروم و قرار نداشتم ولي الان دارم آروم تر ميشم .... نميگم كه از يادم رفته ... هنوز هم هر 1 ربع يك بار سر كلاس يا توي خونه موبايلم رو چك ميكنم به اين اميد كه شايد باهام تماس بگيره ولي .....
ميدونم عزيزم خيلي سخته ولي بدون خيلي از آدم ها هستن كه مشكل تورو دارن و شايد مشكلشون از تو هم بد تر باشه ... عزيز دلم اين گريه ها ي شبانه تا يك هفته طبيعيه ولي بعدش كمتر ميشه ( چون به خدا ديگه رمقي برات نميمونه كه گريه كني و تو اين يك هفته با گريه غم هات رو ميريزي بيرون و بعد از اون تحملش برات كمي آسون تر ميشه .... نميدونم كه چقدر طول ميكشه كه فراموشش كني ولي ميدونم كه بعد از يكي دو هفته حالت بهتر ميشه و از حال و احوالات مياي بيرون
موفق باشي عزيزم
اميدوارم خدا كمكت كنه كه بتوني راحت تر با اين مسئله كنار بياي
فقط بدون كساني هستن كه بتونن دركت كنن و همدردت باشن