ببین دکترا اگه بخونم یکی این میشه که حد کم باید 4 سال دیگه از عمرم رو پای چیزی بذارم که دوست ندارم و دوم این هست که با مدرک دکترا دیکه اصلا نمیشه دنبال علایقم برم و بخوام تو اون زمینه کار کنم چون مدرک دکترا دیگه به ادم اجازه هر کاری رو نمیده و هر کار کنی همش میگن که حیف نبود با این مدرک و ... این کارو میکنی و ...
من متنفرم از اینکه بخوام چند سال دیگه توی دانشگاه باشم و تازه بعدشم شغل استادی رو هم اصلا ازش خوشم نمیاد و باهاش احساس خوبی ندارم چیزی که شاید اکثرا دوست داشته باشن
اخ مینوش نمیدونی این حرفایی که میزنی اکثر بچه های کلاسمون همش دارن میزنن و اصلا حرف در موردش هم و فکر کردن بهش هم اعصابم رو خورد میکنه چون دوباره منو تو همه چیز مردد میکنه که شاید دارم اشتباه میکنم و حتما باید منم مثه اونا باشم!!!
تازه یه موردی هم هست که مثلا بچه ها میخوان از سر دلسوزی بهم بگن که اره تو هم بیا اینکارو کن و یه فکری کن وحیفی و عمرت هدر میره و همین حرفاشون حس خیلی خیلی بدی بهم میده یعنی من رابطه ام باهاشون خیلی خوب هست اما وقتی وارد فاز نصیحت میشن که سعی کن یه کاری کنی و از عمرت استفاده کنی و ...اینا باعث میشه که حس کنم عقب افتادم و به شدت بهم میریزم که کسایی که از من کوچیکترن دارن بهم نصیحت میکنن و ناراحت میشم و از نظر روحی به هم میریزم هر چند میدونم که قصدشون خیرهست وبرای همین میخوام زودتر یه تصمیمی بگیرم که دیگه دخترای کلاس اینطوری نخوان نصیحتم کنن و ...حسم درست هست؟؟شما هم بودین ناراحت میشدین
علاقه مندی ها (Bookmarks)