مثلا من چیکار کردم که باعث شدم مردم درباره ام این طور فکر کنن،نه مردم وقتی شکل و قیافه ام رو می بینن فکر میکنن من یه ادم شلوغ دردسرسازمنوشته اصلی توسط صبوری
تو از کجا میدونی که من هیچ کاری رو برای رضای خدا انجام نداده ام
- - - Updated - - -
معاون کلانتر ممنون که چند خطی رو برام نوشتین و من رو راهنمایی کردین اما باید بگم من نمیخوام از خدا و معصومین فرار کنم، من میخوام به واجبات دینم عمل کنم و تا جایی که میتونم گناه نکنم اما دیگه دوست ندارم دعا کنم و چیزی رو از خدا بخوام چون به این نتیجه رسیدم که من نمی تونم چیزی رو از خدا بگیرم و نمی تونم با خدا به خواسته هام برسم من به خاطر اجابت نشدن دعاهام خیلی به خدا اعتراض کردم که بعدا به شدت پشیمون شدم حرف های بدی رو به خدا زدم که نباید میزدم.من میتونم خدا رو عبادت کنم بدون اینکه چیزی رو ازش بخوام.
میخوام باور کنم که دعا و توسل به معصومین نمی تونه من رو به خواسته هام برسونه میخوام وقتی یه مشکل بزرگ سر راهم بود بدون دعا و توسل برم سراغش اگه حلش کردم که هیچ اگه نتونستم تسلیمش بشم،میخوام اگه از یه دختری خوشم اومد دیگه دعا و توسل نکنم که بهش برسم خودم برم جلو اگه شد که هیچ اگه نشد فراموشش کنم نمیخوام تو هیچ حادثه ای تو زندگیم از خدا و معصومین کمک بگیرم و به امید اونا بشینم.میخوام این باور رو تو وجود خودم شکل بدم که با دعا و توسل نمی تونم مشکلات خودم رو حل کنم میخوام از دست این افکار نجات پیدا کنم.میخوام نمازم رو که خوندم بدون هیچ دعایی برخیزم میخوام سر سفره افطار بدون هیچ دعایی افطار کنم میخوام تو شبهای قدر هیچ چیزی از خدا نخوام اما بازم تا صبح بیدار بمونم . میخوام مثل امریکایی ها زندگی کنم با این تفاوت که نمازم رو بخونم و روزه ام رو هم بگیرم و سمت کارهای زشت نرم . خیلی دوست دارم یادم بره همه اون حرفهایی که مادرم و بزرگا میزدن.
چرا کسی بهم نمیگه که چطوری باید این افکار رو فراموش کنم
علاقه مندی ها (Bookmarks)