خیلی تنهام و هیچ رفیقی ندارم

[m.reza91]

سلام،چه عجب تشریف آوردید!!!
ببینید این الان یه موضوع جدید شد که توی همه عمومیت داره و صرفا به خاطر وضعیت خاص شما نیست در حقیقت وضعیت شما مصداق دیگه ای از این موضوعه.
بیاید این طوری نگاه کنیم؛الان 21 سالتونه ،تا 6 -7 سالگی که آدم چیزی نمیفهمه ،13 -14 سال گذشته رو هم به خاطر این موضوع ذهنتون درگیر بوده و نتونستید اون طور که باید و شاید با بقیه خوب، ارتباط برقرار کنید ، همش توی خونه تنها بودید، در مورد اون یه دوستی هم که داشتید (که نمیدونم هنوز باهاش در ارتباطید یا نه) احتمالا دوستتون بوده که میخواسته ارتباط داشته باشه و یا اینکه هر دو تویه یه چیز مشترک بودید، و یا بی هدفی توی زندگی و چیزای دیگه.حالا شما اینا رو مدونید و میخواید تا پنج سال آینده به این فکر کنید که چرا تو گذشتم منفعل بودم ، چرا هدف نداشتم، چرا نمیتونم کار پیدا کنم، چرا این همه زمان از دست دادم و ... . توی بیست و شش سالگی به این فکر میکنید که چرا 20 سال گذشته رو حروم کردم و این روند ادامه داره تا کل عمرتون رو بر باد بدید . تازه به این فکر کنید که تا چند وقت دیگه نیاز عاطفی به جنس مخالف هم پیدا کنید (اگه تا الان این اتفاق نیافتاده باشه) اون وقت مشکلات و حسرتاتون از گذشته چندین برابر میشه و تازه معنی "مشکل" رو متوجه میشید و اون وقت بازم حسرت میخورید که ای کاش توی گذشتم بهتر عمل میکردم.اگه شما 80 سال زندگی کنید و از همین الان حسرت خوردن رو کنار بگذارید و در زمان حال زندگی کنید بازده (!) شما 75% میشه ولی اگه همه رو حسرت بخورید میشه 0% . از نظر مهندسی اولی بهتره !!
این یه روند منطقی از گذشته تا حال وآینده بود ،که خودتون هم حتما میدونید.بهتر نیست این روند رو همین جا با یه تصمیم عاقلانه متوقف کنید و نگذارید که احساسات منفی جلوی اجرای این تصمیم رو بگیرند؟ سعی کنید حسرت از گذشته رو تبدیل به عبرت از گذشته برای اصلاح آینده بکنید. بعضی وقت ها بد نیست آدم جسورانه یه کاریی رو که دوست داشته در گذشته انجام بده ،انجام بده؛ اون وقت میبینه آسمون به زمین نمیاد. ضمن اینکه منش رفتاریتون رو هم تغییر بدید مثلا در بین همکلاسی هاتون، عقایدتون و نظراتتون رو مطرح کنید و چون همیشه هم نظر آدم پیدا میشه این طوری میتونید دوست پیدا کنید وقتی همیشه ساکت باشید دیگران نمیتونند بفهمند که شما از نوع بشر هستید و به تبع اون باهاتون ارتباط بر قرار نمیکنند. وقتی دو تا انسان اشتراک هاشون با هم زیاد بشه با هم دیگه دوست میشند،به همین راحتی!؛ پس این عقیدتون که میگید باید از دوران کودکی دوست داشته باشم و ... ، باور کنید غلطه و ساخته ی همین احساسات منفیه که به شما مسلط شدند. ضمنا یه دوست فقط یه دوسته یعنی باهاش باید حد و مرز داشته باشید هر درد دلی ،هر حرف سیاسی،هر مشکلی و ... رو نباید با یه دوست مطرح کرد پس دنبال رفیق فابریک 100% نگردید که به درد نمیخوره در حد 30-40 % کافیه.با یه دوست باید طوری رفتار کرد که اگه با آدم دشمن شد نتونه سوءاستفاده کنه.با این حال اگه یه همچین دوستی میخواید باید ازدواج کنید . ضمنا از ظاهر آدمایی که با هم دوست 20-30 ساله هستند قضاوت نکنید همین الان یاد موردی افتادم که حدود 5 سال قبل یه دوست از یه دوست 20 سالش 400 میلیون کلاه برداری کرد و به خاک سیاه نشوندش. تنها دلیلشم اعتماد و دوستی افراطی بود.

از زندگی لذت ببرید ،از گل ها درخت ها پرنده ها آدم ها و...
خداحافظ