آیا من در ازدواج سخت گیرم؟(چقدر از معیارهام باید کوتاه بیام؟)

[میشل]

سلام هدی جان،

طبق معمول از خوندن پستت لذت بردم.

اما در مورد این قسمت:

اینکه اصلا و ابدا تحت هیچ شرایطی دوست ندارم همسرم از من کوچک تر باشه!

این آقا که ظاهرش سنش بزرگتر بود ولی اصلا نمی تونستم حس کنم فکرش از من بزرگتره!!!

تو همچین موقعیتی یک بار دیگه قرار بگیرم.حتی اگه فقط سن مطرح باشه قطعا جوابم منفی خواهد بود و اصلا چنین خواستگاری را راه نخواهم داد! حتی هم سن را هم دوست ندارم.

قبلا گفته بودم ایده آلم حداقل دو سال اختلاف سنیه.ولی الان بدتر شدم!!! دوست دارم اختلاف سنی حتی بیشتر مثلا 4 سال باشه.البته می دونم که نباید این کار را بکنم و همون 1 سال را قانع باشم.اما حسم متاسفانه این طور شد.

داری تعمیم میدی!

درضمن:

اون لحظه این قدر خوشحال شدم!!! مامانم هم خوشحال شد که مجبور نیست جواب منفی بده.

اینکه دلت نمیخواد کسی رو برنجونی، قشنگ و دوست داشتنیه. اما در مورد جواب منفی به خواستگار، احساست سرچشمه نادرستی داره. این تفکر که با جواب منفیت داری اقدام نامطلوبی در مورد اون فرد انجام میدی، درست نیست. تو با جواب منفی داری بهش محبت میکنی و از یه انتخاب نادرست نجاتش میدی. پس دلیلی برای ناراحتیت وجود نداره. و نباید تو ذهنت سناریوسازی کنی که باعث رنجش یا افسردگیش شدی، چون تو که نمیدونی اون چه تیپ روانی ای داره... ممکنه خیلی هم خداروشکر کنه یا غیره. در هرحال نباید فکر کنی انسان ها موجوداتی هستند که با نه شنیدن میشکنن... این نکته مهمیه. این دیدگاه یه نتیجش احساست برای جواب منفی به خواستگاره، اما آورده های دیگه ای هم داره...


موفق باشی