بعضی وقتها فکر می کنم اشتباه کردم که با کسی دوست نشدم

[تهمتن]

مشکل بعضی از خانومهای محترم اینه که همه چیز رو با هم می خوان و خودشون هم متوجه نیستند که همه چیز رو می خوان. در حالیکه مشخص نیست خودشون تا چه حد ایده آل هستند برای اون فردی که همه ی معیارها رو داره. ما حق داریم که ملاک هایی برای انتخاب همسر قرار بدیم اما هر چه تعداد این ملاک ها بالا بره دامنه ی انتخاب هم محدود تر می شه. شما دوست دارید یک جوان سالم و خوش تیپ که بتونید بهش عشق بورزید در حالیکه نماز و روزه هاش رو به جا میاره، لب به مشروب هم نزده باشه با وضعیت مالی خوب که بتونه شما رو همانند خانه ی پدری تامین کنه بیاد خواستگاریتون. نه اینکه نباشه ها، هست ولی خب زیاد نیست. یعنی ممکنه همه ی اونها رو داشته باشه ولی پولدار نباشه، یا همه ی ملاک ها رو داشته باشه اما تیپش مورد پسند شما نباشه و الی آخر.

شما رابطه با جنس مخالف برقرار نکردید، خیلی هم خوب. پس باید به فکر خواستگارهاتون باشید. به نظر من اصلاً عنوان تاپیک رو اشتباه انتخاب کردید. عنوان تاپیک به ذهن اینجور القاء می کنه که نه دوستی کردید و نه خواستگار داشتید تو زندگیتون حالا هم مثلاً بالای 35 سال هستید و احساس ضرر و درماندگی می کنید. در حالیکه سن شما 25 هست و حد اقل تا 5 سال دیگه باید خواستگار داشته باشید چون سن ازدواج در آقایون هم بالا رفته. پس توجه باید معطوف بشه به خواستگار و چگونگی جلب خواستگار مناسب. البته با توقعات معقول. مثلاً من به عنوان پسر ملاک اصلیم رو دو تا چیز قرار دادم. اولاً ظاهر دختر خانوم رو بپسندم و کاملاً مطابق میلم باشه و دوماً از لحاظ اخلاقی صلاحیت داشته باشه و وفاداری و نجابت رو داشته باشه. حالا هر چی از اینا بیشتر داشت چه بهتر. مثلاً تحصیلات، مسائل مادی، محل زندگی، قومیت، تعداد اعضای خانواده، تحصیلات خانواده ی دختر و ... همه شون برای من در زمره ی ملاک های ثانویه هستند و اگر اون دو ملاک اولیه باشه روی بقیه راحت تر می تونم انعطاف داشته باشم. خانوم ها هم باید دو سه تا ملاک اصلی رو در نظر بگیرن که بدون وجود اونا به هیچ وقت حاضر به ازدواج نیستند و بقیه رو ملاک فرعی در نظر بگیرند تا بتونند بر اساس واقعیات موجود زندگی توانایی ازدواج خوب رو داشته باشند.
لطفاً موضوع 40 عامل موثر برای یافتن خواستگار رو که توی همین تالار هست جستجو کنید و بخونید تا تعداد انتخاب هاتون رو بالا ببرید.