نمی تونم خیانت همسرمو ببخشم

[عشق نوجوانی]

سلام اترین جان

واقعا ناراحت کننده است . معلومه حال و روز خوشی نداری . می خوام بگم تصمیم گیری برای جدا شدن یا موندن با همسرت خیلی سخته. با مشخصاتی ک از خودت گفتی نمی تونی ب طلاق فکر کنی . چون طلاق ی ادمه محکم و با ثبات رو طلب می کنه . کسی ک بتونه روی پای خودش بایسته . ب فکر عکس العملا نباشه . کسی ک از تنهایی نترسه و خیلی ب آیندش امیدوار باشه . و در خودش ببینه ک بعد از طلاق ممکنه مجبور باشه مستقل از خانواده خودش زندگی کنه و باید این مسئله رو برای خودش حل کنه

از ی طرفم اینکه بخوای پای همسرت بایستی باید محکم باشی . باید بتونی تحمل کنی . باید صبور باشی . باید بتونی خیلی چیزا رو نادیده بگیری تا ب هدفت برسی . و هزار تا باید و نباید دیگه . در هر صورت هر دوتا تصمیم ی آدم آهنی با ی قلب آهنی می خواد .

نمی خوام ناراحتت کنم ولی اشتباه کردی در دوران عقد رابطه کامل رو با همسرت تجربه کردی . شما ک این مسائل رو تا حدودی قبل از عقدت متوجه شدی نبایست اجازه می دادی همه جوره دستت برای تصمیم بسته باشه .

درباره خانوادتم واقعا متاسفم ک بعضی از خانواده هامون ب صرف اینکه بچه هاشون برن پی زندگیاشون دختر مثه دسته گلشونو ب اجبار راضی ب ازدواج می کنن تا فقط ب این ارامش برسن ک بله همه بچه های ما سر و سامون گرفتن . خدا رو شکر .. متاسفانه شما ن اولی هستی و ن آخری می مونی .

دختر خوب اول از همه با خودت کار کن . ب نظرم قبل از همه چیز برای خودت تلاش کن . تا حالت بهتر بشه . اونی ک باید بتونه این اوضاع رو تحمل کنه ( طلاق یا موندن با همسر فرقی نمی کنه ) شمایی . پس اگه می خوای مشاور ، دکتر یا هر اقدام دیگه ای کنی اول برای خودت باشه

ب امید اینکه موفق بشی عزیزم . محکم باش