نقل قول نوشته اصلی توسط only star نمایش پست ها
ستیلا شما درست می گین. من از ایشون بدم نمیاد. اما عاشقش هم نیستم. در واقع رابطه ما بر اساس احترامه نه علاقه. فکر کنم ما می تونیم بیست سال کنار هم زندگی کنیم بدون اینکه یه بار بحثمون بشه.
به این فکر می کنم که با هرکی ازدواج کنم ممکنه بهش علاقه ای نداشته باشم. ایشون حداقل مدام باهام کلنجار نمیره که نظراتم رو عوض کنم. من زندگی خودمو میکنم اونم زندگی خودشو. از طرفی این زندگی هیچ هیجانی نداره.

ممنون آقای منصور بابت هایی تاپیک هایی که معرفی کردید خیلی مفید بودن. خودم هم اگه بخوام فقط به خودم فکر کنم میگم این ازدواج نود درصد اشتباهه. اما اطرافیان من معمولا زود ازدواج می کنن. تقریبا دیگه دوست مجردی ندارم. خواهرم هم خودش نمیخواد. ولی اینا برام مهم نیست. نگرانم که چجوری خواستگارم رو منصرف کنم. می تونم بیخیالش بشم و اگه کسی نبود بهش جواب مثبت بدم و اگر مورد مناسبتری پیدا شد خب، من تعهدی نداشتم. اما وجدانم راضی نمیشه. چی باید بهش بگم؟!
دوست عزیز اینکه اون پسر رو معطل نگه داری کار درستی نیست.بذار اینجوری بگم فکر کن جای شما و اون اقا پسر عوض میشد.اونوقت اون اقا شما رو بلا تکلیف نگه میداشت اونوقت اگه مورد بهتری پیدا نشد با شما ازدواج میکنه و اگه هم پیدا شد که هیچ چون قولی به شما نداده.دوست عزیز شما حق انتخاب دارید و با سبک سنگین کردن خودتون و اون اقا مسیر خودتون رو مشخص کنید .ببینید نقاط مثبت و منفی ایشون چی هست.ایا به معیارهاتون میخوره .