برای درمان افسردگی پیش روانشناس بروم یا مشاور یا روانپزشک؟

[grey-sm]

سلام
روانپزشک به هیچ وجه. ! دارو به هیچ وجه!
روانشناس و افزایش خودآگاهی و شناخت خودتون.

سلام...من مدت ها بود نظر نمی دادم ولی با حرف شما خیلی شاکی شدم...دوست عزیز شما با کدوم طرز فکری به خودت اجازه میدی اینقدر راحت بگی که ایشون به هیچ وجه پیش "روانپزشک" نرن؟!؟ اگر ایشون افسردگیشون حاد بشه یا خدایی نکرده در مرحله ای باشه که به خودشون آسیب بزنن شما به کی جواب میدین؟

لطفا قبل از اینکه اینقدر راحت نظر بدین قبلش به عواقب احتمالی آن فکر کنین!!

- - - Updated - - -

کدام یکی؟

دوست عزیز متاسفانه خود من هم با این بیماری یک مدت زیادی درگیر بودم و خیلی خواستم که پیش روانشناس و روانپزشک نرم ولی عاقبت باالجبار رفتم...

اگر میتونی لطف کن و از شدت مشکلت بگو؟

اگر هم نمی تونی بگی لطفا اول پیش روانشناس برو تا شدت بیماریت بسنجه تا در صورت نیاز تو رو به روانپزشک ارجاع بده...

اگر نیاز به روانپزشک خوب هم داشتی حتما بگو تا بهت معرفی کنم...

سالم و سرزنده باشی...

[@saman]

دوست عزیز متاسفانه خود من هم با این بیماری یک مدت زیادی درگیر بودم و خیلی خواستم که پیش روانشناس و روانپزشک نرم ولی عاقبت باالجبار رفتم...

اگر میتونی لطف کن و از شدت مشکلت بگو؟

اگر هم نمی تونی بگی لطفا اول پیش روانشناس برو تا شدت بیماریت بسنجه تا در صورت نیاز تو رو به روانپزشک ارجاع بده...

اگر نیاز به روانپزشک خوب هم داشتی حتما بگو تا بهت معرفی کنم...

سالم و سرزنده باشی...

سلام

علائمی که دارم :

کمبود انرژی (خیلی از کارهایی که قبلاً انجام میدادم الان حوصله انجام‌اش را ندارم)
انزوا (رابطه‌ام را با دیگران خیلی کم کرده‌ام حتی با اعضای خانواده‌ام!)
احساس غم!
مشکل در تصمیم گیری!
مشکل خواب! شبها بیدارم و نزدیک صبح میخوابم!
چند باری هم به خودکشی فکر کردم اما الان میخواهم زندگی‌ام را بهتر کنم نه اینکه پرونده زندگیم را ببندم!
از خونه کم بیرون میرم!
حرف دیگران را گوش نمیکنم!
ورزش نمیکنم!
حالم اگر خودم را مشغول به کاری نکنم بد میشه!
از اعضای خانوداه‌ام آن حمایت و مهربانی که باید ببینم را نمیبینم حتی وقتی به آنها گفتم ممکنه کاری دست خودم بدهم زیاد برایشان انگار مهم نبود فقط گفتند برو مشاوره برو کلاس ورزشی ثبت نام کن!

[grey-sm]

سلام

علائمی که دارم :

کمبود انرژی (خیلی از کارهایی که قبلاً انجام میدادم الان حوصله انجام‌اش را ندارم)
انزوا (رابطه‌ام را با دیگران خیلی کم کرده‌ام حتی با اعضای خانواده‌ام!)
احساس غم!
مشکل در تصمیم گیری!
مشکل خواب! شبها بیدارم و نزدیک صبح میخوابم!
چند باری هم به خودکشی فکر کردم اما الان میخواهم زندگی‌ام را بهتر کنم نه اینکه پرونده زندگیم را ببندم!
از خونه کم بیرون میرم!
حرف دیگران را گوش نمیکنم!
ورزش نمیکنم!
حالم اگر خودم را مشغول به کاری نکنم بد میشه!
از اعضای خانوداه‌ام آن حمایت و مهربانی که باید ببینم را نمیبینم حتی وقتی به آنها گفتم ممکنه کاری دست خودم بدهم زیاد برایشان انگار مهم نبود فقط گفتند برو مشاوره برو کلاس ورزشی ثبت نام کن!

باز هم سلام...
خیلی خوبه که اینقدر با عقل فکر می کنی...
من موقعی که میخواستم شروع کنم دارو بخورم قبول نداشتم مشکل دارم...همین نشون میده که مشکلت خدا رو شکر شدید نیست...به نظر من اول یک مشاور برو ،در صورتی که لازم بود مشاور بهت روانپزشک معرفی میکنه....

اگر لازم دیدی من مشاور بهت معرفی میکنم....