یه گاهی اون قدر تصویر زندگی سیاه و تاریک و اندوه و سرشار از غم و سکوت هست که عملا چیزی جز سیاهی نیست... جز سکوت حرفی نیست...هرچی هست بی صداست.هرچی هست تاریکیه.
حتی اب دلت هم انعکاس دهنده همون سیاهی هاست.دریای دلت رو هم که نگاه می اندازی چیزی جز سیاهی نیست...
نه اینکه تو سیاه باشی.روحت سیاه باشه...نه...
دنیا سیاهه...
گاهی سیاهی هم خوبه.حداقل تنهایی و سکوتش ارهمش میده.









علاقه مندی ها (Bookmarks)