درست من زیاد کار میکنم ولی هم بخاطر اینکه اول زندگیم و هم بخاطر اینک کار کردن رو دوست دارم اما در حد توانم باهم هستیم.من هم وظایفی بر عهدم وکه از دوران تجردم باقی مونده و ایشون اصلا حاضر نیست اونهارو بپذیر.میگه اونهارو انجام نده و بیا با هم بریم بیرون.ایشون فوق الاده اهل گشتن هستن و من در نقطه مقابل ایشون.من بچه آخر خانواده هستم و خانواده وابستگی خاصی به من دارن.اینکه من بخوام ایشون رو تنها بذارم و برم منزل نمیپذیرناز طرفی هم شرایط طوری هست که نمیتونم هرشب ایشونو با خودم ببرم منزلایشون دختر خاله ای داشتن که در مرحله عقد از همسرش جدا شده و این اثر بدی روی خانم بنده گذاشتههمش ترس خودش رو از جدایی ما هم ابراز میکن.خیلی سعی کردم با بیرون رفتن زیاد مشکل رو حل کنم اما همش میگه دوست داری مثل دختر خالم شبی دو یا سه ساعت با هم باشیم و بعد هم خدافظ؟واقعا داره بهم سخت میگذر.