سلام
بازم که نا امیدین.
میدونین الان که دارم براتون مینویسم بدترین روزای عمرم رو تا این سن دارم تجربه می کنم.تو ده روز گذشته اون خانم منو به ازدواجش دعوت کرد.به همین راحتی! در فاصله چند روز بهترین دوستم رو از دست دادم.الان یه حسی دارم که هرگز تجربه نکردم.انگار یه بخشهایی از وجودم رو گرفتن ازم.فقط میخوام بخوابم.نمیخوام بیدار باشم تا دوباره یادم بیاد چی شد و من تنها کاری که از دستم بر میاد تحمله.
الان اینقدر به هم ریختم که در طول روز به زور 10 کلمه صحبت می کنم.اینقدر سر کار اعصابم داغون بود که رییسم خودش بهم مرخصی داد گفت برو هر وقت خوب شدی بیا.تو کار ما مرخصی حتی یه روز هم معنی نداره.من اکثر جمعه هام میرم سر کار.
اینا رو گفتم که یاداوری کنم اگه کسی نمی نویسه دلیلی بر این نیست که زندگی به کامشه.چند روز پیش یه تاپیک از pooh دیدم.خواستم یه پستی بذارم.اما حتی توان فشار دادن دکمه ها رو هم نداشتم.فقط خوندم و رفتم.
خواهر خوبم،زندگی به خودی خود سخت هست.اگه بهش رو نشون بدی سخت تر هم میشه.
واقعا ارزو می کردم سواد لازم رو داشتم تا بتونم بهتون کمک کنم.
ببخشید.حدود نیم ساعت پیش نگارش این پست رو شروع کردم.اما یهو دیدم از پایین صدای داد و فریاد میاد.خواهرم تو حیاط موش دید.منم ناچارا رفتم به جنگش و جزو معدود جنگهایی بود که فاتحانه برگشتم.مامانم خیلی خوشحال بود وقتی بعد از چند روز می خندیدم.یه موش برای دقایقی منو از این افکار نجات داد.حقش نبود بکشمش.می بینید.گاهی یه موش یه بهونست.واسه بیرون اومدن از پیله خود ساختمون.
راستش اصلا یادم رفت جملاتی رو که میخواستم بنویسم.حالا باز اگه عمری بود و احساس کردم که باید باشم مزاحمتون میشم.
فقط خدا
- - - Updated - - -
سلام
بازم که نا امیدین.
میدونین الان که دارم براتون مینویسم بدترین روزای عمرم رو تا این سن دارم تجربه می کنم.تو ده روز گذشته اون خانم منو به ازدواجش دعوت کرد.به همین راحتی! در فاصله چند روز بهترین دوستم رو از دست دادم.الان یه حسی دارم که هرگز تجربه نکردم.انگار یه بخشهایی از وجودم رو گرفتن ازم.فقط میخوام بخوابم.نمیخوام بیدار باشم تا دوباره یادم بیاد چی شد و من تنها کاری که از دستم بر میاد تحمله.
الان اینقدر به هم ریختم که در طول روز به زور 10 کلمه صحبت می کنم.اینقدر سر کار اعصابم داغون بود که رییسم خودش بهم مرخصی داد گفت برو هر وقت خوب شدی بیا.تو کار ما مرخصی حتی یه روز هم معنی نداره.من اکثر جمعه هام میرم سر کار.
اینا رو گفتم که یاداوری کنم اگه کسی نمی نویسه دلیلی بر این نیست که زندگی به کامشه.چند روز پیش یه تاپیک از pooh دیدم.خواستم یه پستی بذارم.اما حتی توان فشار دادن دکمه ها رو هم نداشتم.فقط خوندم و رفتم.
خواهر خوبم،زندگی به خودی خود سخت هست.اگه بهش رو نشون بدی سخت تر هم میشه.
واقعا ارزو می کردم سواد لازم رو داشتم تا بتونم بهتون کمک کنم.
ببخشید.حدود نیم ساعت پیش نگارش این پست رو شروع کردم.اما یهو دیدم از پایین صدای داد و فریاد میاد.خواهرم تو حیاط موش دید.منم ناچارا رفتم به جنگش و جزو معدود جنگهایی بود که فاتحانه برگشتم.مامانم خیلی خوشحال بود وقتی بعد از چند روز می خندیدم.یه موش برای دقایقی منو از این افکار نجات داد.حقش نبود بکشمش.می بینید.گاهی یه موش یه بهونست.واسه بیرون اومدن از پیله خود ساختمون.
راستش اصلا یادم رفت جملاتی رو که میخواستم بنویسم.حالا باز اگه عمری بود و احساس کردم که باید باشم مزاحمتون میشم.
فقط خدا
- - - Updated - - -
نیست پستهام خیلی خیلی ارزشمنده دو تا دو تا می فرستم
نمیدونم چرا اینجوری شد.ویرایشم فعال نیست پاکش کنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)