به نظرم انسان نیازبه یه عشق داره،حتی اگه بقیه جنبه های زندگیش روتکمیل کنه این نیازو خلأ خودشو بروزمیده،
این عشقهای زمینی که عده ای به هم نمیرسندوممکنه فقط رؤیاش بمونه وعده ای هم ازدواج میکنن واگه اون عشق اولی نیست ولی اگه شانس بیارن ودوس داشتن وعلاقه بمونه که خیلی خوبه.
حالا تکلیف اون عشق چی میشه مخصوصابرای اونایی که بهم نمیرسن فکرمیکنم اون عشق زمینی حکم یه هشداروزنگ وبیدارباش داره عشق طلوع میکنه به محبوبش میپیچه ومیادبالا مثل گل نیلوفر که به یه تکه چوب میپیچه(واسه من که یه چوب بی احساس بود)
وقتی جون گرفت به سمت نورمیره مسیرش مستقیم نیست باکش وقوس وناز میره ولی درهرکش وقوس وخمی ازخودش چند گل خشگل جامیذاره وهمچنان بالا میره دیگه چوبه نیست ونیازی نیست که باشه او نمیتونست پابه پای گل نیلوفر باشه بوته دیگه جون گرفته.
این عشق یا حس ناشناخته که نمیشه توصیفش کرد توروازهربدی وناهنجاری بیزارمیکنه وجودت روپاک میکنه،بعدا میفهمی که اونی که لایق عشق بود خودتی،سالها دل طلب جام جم از ما میکرد ...وانچه خودداشت ز بیگانه تمنا میکرد گل نیلوفر به خودش میپیچه ومیادبالا ولی یه نوری ازیه منبع لایتناهی بدون اینکه گل متوجه بشه داره اونو هدایت میکنه،
نور عاشق گله؛سایه معشوق اگرافتادبرعاشق چه شد ....مابه اومحتاج بودیم واوبه مامشتاق بود.نور تکلیف سنگینی برگل نذاشته ازاول هم اون نوربودکه باعث شد گل به چوب بپیچه ولی خودش نمیدونست.
هرعشق زمینی که چنین تحولی درما ایجاد نکنه لایق عشق نیست؛عشق ازاول سرکش وخونی بود ...تاگریزد هرکه بیرونی بود. شیخ صنعا درمنطق وطیر عطار عاشق یه دخترغیرمسلمان شد دختره خیلی اذیتش کرد اما آخرش به دین شیخ صنعا ایمان آوردوازدنیارفت.
گلهای این عشق که درهرپیچ وخم وکش وقوسی ایجادمیشه ادب وفروتنیه،خوش زبانی و...یه عاشق تمایلی به بدزبانی وفحش وناسزاوحشرونشرباپلیدی نداره.
آزاد آزاده:سرم به دنیا وعقبی فرونمی آید تبارک الله ازاین فتنه هاکه درسرماست....
پاکی صفت عشقه اگه پاکی باهاش نباشه عشق نیست.وقتی عاشق شدم سیگاری رو که نمیتونستم کناربذارم کنارگذاشتم ازعقایدمزخرف فلسفی وشک دار دست کشیدم تمام بنای پوچ ومصنوعی که ساختی درهم میریزه زیرورومیکنه تادوباره بسازه.
ناغافل میاد.وقتی گل متوجه میشه این حرکت ازیه نور بودومتوجه نورمیشه مثل قبلنا خدا روطلبکارانه ومغرورانه عبادت نمیکنه.نمیگه عبادتت میکنم تو هم وظیفه داری ازم راضی بشی. نازمیکشه باظرافت وطبع لطیف وفروتنی باهاش حرف میزنه اینقد نازمیکشه تا دوباره یه گوشه چشمی بهش بندازه،
نمازشو بانازولطیف میخونه خجالت میکشه اسمش روبه زبون بیاره بیشترباکلمه او بهش اشاره میکنه:هرناله وفریادکه کردم نشنیدی...پیداست نگارا که بلند است جناب ت.
حالا فایدش چیه این افراد هرکجاباشند کارشونو درست انجام میدن اگه نماینده مجلس باشه دلسوزانه دنبال طرحهایی به نفع مردمه،اگه راننده تاکسیه وقتی کسی درماشینش رومحکم کوبید شروع نمیکنه دادوبیداد،اگه گاهی تنهاباشه سرشارازبودنه،این حس خودش میاد نیازی به دروغ ودغلبازی واسه ایجادش نیست.شب راحت سرشو میذاره رو بالش پایان این عشق انزوا نیست خدمت به خودش وجامعه است..
اونای که ندارنش ونمیخان داشته باشنش دست به هرکاری واسه جایگزینش میزنن،از حساب میلیاردی که حقش نیست،تامصرف موادومشروبات،تا چند زن گرفتن بناحق و...
اگه این حس دربعضی عوام الناس که ماها هستیم یک کشش هست واسمشو عشق گذاشتیم درخواص عشق حقیقیه مثل امام حسین مثل ژاندارک.
این حس به ما هویت میده معنا میده،باعث میشه جایی که هستی رودرک کنی...
اگه دخترمجردباشه این حس بامعنا روداشته باشه ابدا حاضرنمیشه ازهرپسری گوشه چشمی روگدایی کنه عمرا اداواطوار دربیاره بلکه کسی نگاش کنه چون از درون پروباارزشه رهامیکنه اونوقته که خیلیا منتشو میکشن ولی واقعا واسش مهم نیست...
اینقد این حس بامعنا به آدم ارزش میده که ابداهیچ دختروپسردارنده این حس حاضرنمیشه توی چت روم شریکش روپیداکنه مگه طلا والماس رو توی چت روم به نمایش درمیارن. اگه چنین حسی داری بهت تبریک میگم.
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)