اخلاق بد من یا نخواستن

[شیدا.]

گل یاس عزیز،

امیدوارم که حدسم غلط باشه،
اما فکر می کنم زمانی که شما آشنا شدید ایشون یک پسر 21 ساله بودند که معیارهای مشخصی نداشند
و حالا با گذشت چند سال معیارشون تغییر کرده.
پسرها برای ازدواج خیلی سخت تر از دخترها تصمیم می گیرند.

دخترها با هر کس دوست بشند به ازدواج باهاش فکر می کنند. اما پسرها نه!

اونطور که من شنیدم معیارهای پسرها تا 25-24 سالگی خیلی مشخص نیست و بهتره قبل از اون برای ازدواج اقدام نکنند.
ظاهرا آقا پسر مورد نظر شما هم داره کم کم نظرش تغییر می کنه.

راه حل به نظر من:
رابطه ات را باهاش قطع کن و بگو من دخترم و به اندازه تو فرصت برای ازدواج ندارم و دستم باز نیست.
بنابراین بهتره هر کس بره دنبال زندگیش.
اگر واقعا من را می خواهی بیا خواستگاریم و اگر نه هم برو تا من بتونم به زندگیم برسم.

اگر تو را بخواد، مطمئن باش که یه کاری می کنه.
اگر نکرد بدون که از این که با تو زندگی کنه مطمئن نبوده.

موفق باشی