دوست محترم :هر وقت به عكسهات نگاه كردي ياد اونايي بيفت كه زماني راحت ميدويدند و راه ميرفتند ولي الان قطع نخاع شدن روي صندلي هستند حتي از انجام كوچكترين كارها هم عاجزند.شما كه الحمدلله سالمي.يا اون كودكان عزيزان فرشته صورتمون كه توي مدرسه مرودشت مثل پروانه توي آتش سوختند وهر انساني از ديدنشون دچار كابوس ميشه. اگه خداي نكرده جاي اونها بودي چي؟
به روز نيك كسان گفت تا تو غم نخوري بسا كسا كه به روز تو آرزو مند است
به خودت بيا







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)