حرفای مادرم به شدت روی من تاثیر منفی میذاره و منو به هم می ریزه ( به محبت مادرم نیاز دارم به جاش حرفای آزار دهندشو میشنوم)

[زنده دل]

لان دیگه به این نتیجه رسیدم که این اخلاقشه و من نمیتونم عوضش کنم اما میخوام حداقل خودمو عوض کنم!

اول باید رو خودتون کار کنید که از کاراشون ناراحت نشید
هر روز به خوبیهاشون فکر کنید + همون چندباری که در طول عمرتون بهتون محبت کردن و شمارو در آغوش کشیدن
اونارو بنویسید و هر وقت موردی یادتون اومد تو لیستتون اضافه کنید و هر از گاهی مرورش کنید تا تو ناخودآگاهتون بشینه

بدیهاشونم بخاطر خودتون - نه مادرتون - ببخشید و اینو همیشه با خودتون تکرار کنید که خدا چقد از این کار شما خوشحال میشه و بخاطرش تو کارهاتون گشایش بوجود میاره
به قول خودتون شما که نمیتونید ایشونو عوض کنید، مادرتونم هستن و هیچی نباشه کلی حق به گردن شما دارن، پس با فکر کردن به بدیها و کاستی ها خودتونو اذیت نکنید چون هیچ فایده ای نداره و فقط زندگی رو براتون تلخ می کنه
هنر زندگی کردن اینه که بتونیم با سختی هاش، خودمونو رشد بدیم. از این فرصت برای رشد خودتون استفاده کنید

بعد از اون سعی کنید وارد قلب مادرتون بشید
بالاخره هرکسی یه قلقی داره، باید راه نفوذ به دل مادرتونو پیدا کنید، اونوقت می بینید که چه راحت باشما راه میان
باید پیدا کنید که چه نوع محبتی رو مادرتون بیشتر تأثیر میذاره؟
مادرتون رو چه حسی حساسترن؟
مثلا اگه محبت شمارو با چشم ببینن (مثلا کادو یا تمیز کردن خونه) یا اگه بشنون (ابراز محبت، گوشزد کردن خوبیهاشون، گفتن جمله دوستت دارم) یا اگه لمس کنن (مثل بغل کردن) بیشتر تحت تأثیر قرار میگیرن
شما هر سه راه رو امتحان کنید ولی بیشتر رو اونی که رو مادرتون اثرگذارتره تمرکز کنید
به مرور روی برخوردشون با شما تأثیر میذاره
مگه میشه کسی کلی محبت از یه نفر ببینه و بازم رفتارش در مورد اون آدم عوض نشه
ولی تغییر دادن مدل یه ارتباط 27 ساله، زمان بر هست. امیدوارم صبور باشید.

[sara 65]

دوستای خوبم واقعا از همدردی و نظرات خوبتون ممنونم

veis عزیز
واقعا ممنونم. اتفاقا دیشب هیچ بحثی نداشتم و گذاشتم که یکم شرایط روحیم آروم تر بشه تا بیام اینجا دردودل کنم اما موضوع همینه که حتی یادآوری حرف ها و حرکات مادرم شدیدا منو ناراحت میکنه . یعنی در حالی که خیلی راحت میتونم حرف دیگرانو نشنیده بگیرم، انگار حرفای مادرم روی حساسترین بخش مغز منه که ناخودآگاه اشک منو در میاره!

Leila afshari عزیزم
بابت همدردیت ممنون اما نمیدونم واقعا عشقی که هیچ وقت به زبون نیاد یا نشون داده نشه ارزشی داره؟؟ من به شخصه ترجیح میدم یه نفر حداقل به زبون بگه که منو دوس داره تا اینکه تو دلش دوست داشته باشه و من هیچ وقت اینو نفهمم! صد در صد رفتار من هم مشکل داره اما من واقعا به مرحله ای رسیدم که هیچ امیدی به بهتر شدن شرایط ندارم چون همه ی راه ها رو رفتم و نتیجه نگرفتم

ammin عزیز
من فوق لیسانسم . برادرم 35 سالشه و پزشکه و خواهرم هم دانشجوی دکتراست. و هر دو ازدواج کرده ان. مادرم هم سالها قبل فوق دیپلمشو گرفته اما شاغل نیست. مادر من ذهنش پر از پیش داوری هایی راجع به ماست که تحت هیچ شرایطی تغییر نمیکنه. مثلا من تو گذشته کارامو یکم کند انجام میدادم اما الان واقعا اینجوری نیست. اما هنوزم وقتی میخوام یه کاریو انجام بدم مادرم جلوی همه این موضوعو پیش میکشه. مثلا اگه یه جا من شروع کنم به ظرف شستن جلوی همه میگه وای ندین سارا بشوره میخواد 4 ساعت طول بده! یا اینکه من سالها توی خوابگاه زندگی کردمو خودم یاد گرفتم که آشپزی کنم و این کارم خوب انجام میدم اما همیشه میگه تو عرضه ی غذا درست کردن نداری! با اینکه بارها یه کاریو انجام دادم و خودش قبول داشته که خوب انجام دادم اما سریع اونو فراموش میکنه و روی پیش داوریاش قضاوت میکنه! نمیدونم شاید میخواد منو تحریک کنه که این کارا رو انجام بدم ولی خودش میگه من به شما میگم که دیگران به شما نگن! فردا پس فردا ازدواج کنین به مشکل نخورین اما جالبه که همیشه جلوی همسرای خواهر برادرم هم ازشون ایراد میگیره پس من نمیتونم این دلیلو قبول کنم

آقای Hossein856
بله بارها باهش صحبت کردیم. پدرم هم با رفتارش آشناست اما متاسفانه گاهی تحت تاثیرش قرار میگیره و این برام خیلی ناراحت کنندست. متاسفانه خیلی علاقه به تخریب شخصیت ما جلوی همدیگه داره و من خودم سعی میکنم اصلا اهمیت ندم و تحت تاثیر قرار نگیرم هرچند که نا خودآگاه تاثیر میذاره و انتظار دارم اونا هم مثل من باشن. اما پدرم گاهی منو سرزنش میکنه ولی زود پشیمون میشه چون اونم از این شرایط خبر داره

- - - Updated - - -

اول باید رو خودتون کار کنید که از کاراشون ناراحت نشید
هر روز به خوبیهاشون فکر کنید + همون چندباری که در طول عمرتون بهتون محبت کردن و شمارو در آغوش کشیدن
اونارو بنویسید و هر وقت موردی یادتون اومد تو لیستتون اضافه کنید و هر از گاهی مرورش کنید تا تو ناخودآگاهتون بشینه

بدیهاشونم بخاطر خودتون - نه مادرتون - ببخشید و اینو همیشه با خودتون تکرار کنید که خدا چقد از این کار شما خوشحال میشه و بخاطرش تو کارهاتون گشایش بوجود میاره
به قول خودتون شما که نمیتونید ایشونو عوض کنید، مادرتونم هستن و هیچی نباشه کلی حق به گردن شما دارن، پس با فکر کردن به بدیها و کاستی ها خودتونو اذیت نکنید چون هیچ فایده ای نداره و فقط زندگی رو براتون تلخ می کنه
هنر زندگی کردن اینه که بتونیم با سختی هاش، خودمونو رشد بدیم. از این فرصت برای رشد خودتون استفاده کنید

بعد از اون سعی کنید وارد قلب مادرتون بشید
بالاخره هرکسی یه قلقی داره، باید راه نفوذ به دل مادرتونو پیدا کنید، اونوقت می بینید که چه راحت باشما راه میان
باید پیدا کنید که چه نوع محبتی رو مادرتون بیشتر تأثیر میذاره؟
مادرتون رو چه حسی حساسترن؟
مثلا اگه محبت شمارو با چشم ببینن (مثلا کادو یا تمیز کردن خونه) یا اگه بشنون (ابراز محبت، گوشزد کردن خوبیهاشون، گفتن جمله دوستت دارم) یا اگه لمس کنن (مثل بغل کردن) بیشتر تحت تأثیر قرار میگیرن
شما هر سه راه رو امتحان کنید ولی بیشتر رو اونی که رو مادرتون اثرگذارتره تمرکز کنید
به مرور روی برخوردشون با شما تأثیر میذاره
مگه میشه کسی کلی محبت از یه نفر ببینه و بازم رفتارش در مورد اون آدم عوض نشه
ولی تغییر دادن مدل یه ارتباط 27 ساله، زمان بر هست. امیدوارم صبور باشید.

مرسی از راهنمایی های خوبت. من واقعا به راهکارهایی نیاز دارم که بتونم خودمو کنترل کنم. در واقع وقتی میبینم با بی انصافی تمام داره از من بد میگه هرچقدر اون لحظه سعی میکنم که نشنیده بگیرم یا چیزی نگم نمیتونم. سعی میکنم از خودم دفاع کنم و اون لحظه نمیتونین تصور کنین که من چه فشار عصبی رو تحمل میکنم. بله ایشون یک مادره و مطمئنا برای من زحمت های زیادی کشیده و منم نمیگم که تمام این چندسال داشتیم با هم دعوا میکردیم . بارها شده که برای مدتها رابطه ی خوبی با هم داشتیم اما من همیشه از نظر محبت مادر احساس کمبود میکردم و میکنم.
کادو دادن یا بغل کردنو بوس کردن که هیچ فایده ای نداره.انجام دادن کار خونه راضیش میکنه اما خیلی سریع یادش میره و میگه شماها هیچکار نمیکنین همه ی کار خونه با منه. فکر کن که با رضایت تمام آشپزی کنیو ساعتها براش وقت بذاری اونوقت مادرت بگه یه شب غذا درست میکنی میگردی راحت ترین چیزو درست میکنی؟؟ یا میگه سارا چه اخمی میکنی داری این کارو انجام میدی در حالی که واقعا من داشتم با رضایت انجام میدادم. کلا اثر موقت داره و خیلی وقت ها هم به چشم نمیاد.